Omdat ik niet weet hoe je emailvrijedag schrijft, en ik geen zin heb om het op te zoeken, schrijf ik het gewoon aan elkaar. Mijn Amerikaanse vriendin vertelde me gisteren tijdens een fijne herfstwandeling in de bossen van Leersum over het wonder dat emailvrijedag heet (zij wist ook niet hoe je dat schrijft). Er was een wereld voor haar open gegaan. Elke woensdag sprak ze af met haar vriendinnen, voerde gesprekken met haar zoon en ging naar de kapper. Dat wilde ik ook wel. Vooral dat laatste is heel erg nodig. Vol goede moed ging ik naar huis en typte ‘e-mail vrije dag’ in google in. Bovenaan verscheen het: als feestdag in Tsjechie!
