Mijn connecties met de onderwereld

regen43.jpg
Als student werkte ik bij de babbelbox. Onder de codenaam Annelies werkte ik een paar middagen in de week in een villa aan het Vondelpark. In dezelfde villa zaten ook meisjes die bandjes voor sexlijnen in spraken. Zo avontuurlijk was mijn werk niet. Ik hoefde alleen gesprekken af te luisteren tussen wildvreemden die uit verveling een babbelbox belden om met elkaar over niets te praten. Mijn enige taak was om in te grijpen als mensen vervelend werden. Bij saaiheid mocht ik niet ingrijpen helaas. En zo luisterde ik uren naar gesprekken als: “zo, wie ben jij? Ik ben Henk en wie ben jij? Ik ben Hans. Dag, Hans. Dag Henk. Wat een weertje hè?….” Zo verdiende ik mijn halve studie bij elkaar.
De andere helft van mijn studie verdiende ik door nieuwsberichtjes te schrijven. Dat deed ik drie ochtenden in de week in een andere villa aan het Vondelpark. Mijn werkgever in de eerste villa was Willem Holleeder, mijn werkgever in de tweede villa was Jan-Dirk Paarlberg. Beide namen waren mij zeker ontschoten als ik ze niet twintig jaar later opeens in het nieuws tegenkwam.Of ik nog meer connecties met de onderwereld had, vroeg een vriendin die advocaat is. Ik ging er eens goed voor zitten, want deze vraag, daar had ik nog nooit over nagedacht. Ik heb in een huis gewoond boven een café waar de Heineken-ontvoerders wel eens wat kwamen drinken. Mijn vader kende de vader van Klaas Bruinsma. Ik heb in een café in de Spuistraat een keer een biertje van Erik de Vlieger gekregen. Ik fiets elke maandagavond door de straat waar Willem Endstra werd vermoord. Ik heb het boek over Thea Moear – the godmother – met heel veel plezier gelezen. Ik ken iemand die iets doet met schimmige bv-tjes op de Antillen. Goh, nu ik erover nadacht was het eigenlijk een wonder dat Peter R. De Vries nog niet voor mijn deur stond. ‘Manon Sikkel, mag ik je wat vragen? Geef eens antwoord Manon Sikkel. Waarom wil je mij niet te woord staan? Manon Sikkel doe niet zo kinderachtig. Heb je soms iets te verbergen???’
Niet Peter R. de Vries, maar de krant – zo bleek vanochtend – had lucht gekregen van mijn connecties met de onderwereld. De vrouw van de krant mailde me of ik met haar wilde praten. Ze kon niet zeggen waar het over ging, maar het moest in het diepste geheim. We spraken een geheime datum af (8 januari) en een geheime locatie (de Kring). Daar zouden we elkaar op een geheim tijdstip (5 uur) ontmoeten voor een discreet overleg. ‘Waarover dan?’ vroeg ik voorzichtig. Daar mocht de vrouw van de krant niets over zeggen. ‘Waar herken ik je aan?’ vroeg de vrouw. ‘Dat was eenvoudig,’ zei ik. Ik draag altijd een beige regenjas, een gleufhoed en een spiegelende zonnebril en ik rijd rond in een Hummer.

About these ads

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s