Op een ijskoude dag in december, maar het kan ook januari zijn geweest, kreeg ik een mailtje van de vrouw van de krant. Ze had mijn blog gelezen en vroeg of ik interesse had in een column voor het Parool. Ik keek haar met een zuur gezicht aan. Een column, ik? Getver, ik moest er niet aan denken. Ik hield niet eens van schrijven. Ik had niet eens een typmachine, laat staan een computer. En waar moest ik dan over schrijven? De vrouw van de krant wist het ook niet. ‘Zullen we maar een biertje drinken?’ vroeg ik, om het gesprek maar zo snel mogelijk op een ander onderwerp te brengen. Een column in de krant, brrr, ik rilde bij het idee……
‘Ja, leuk,’ zei ik. Ik vond het idee zelfs zo leuk, dat ik het tegen niemand durfde te zeggen. ‘Je kunt alles voor elkaar krijgen als je het maar heel graag wilt,’ zei mijn overgrootvader, journalischt bij de Haagsche Poscht. En hoewel ik er wat flauwe grapjes over maak, wil ik eigenlijk heel graag een column. En als het dan niet in het Parool is (nooit meer iets gehoord namelijk…), dan misschien in Chemie Magazine, Transporama (Truck en busmagazine) of desnoods in Watersport & Wakeboard Magazine. Wie mij hebben wil, mag. Ik kan met tien vingers typen, ik lever altijd op tijd in en ik ben heel makkelijk in de omgang.
Bel: 020-626 13 31
Hoe ik geen columnist werd voor het Parool
april 3, 2008 · 6 Reacties
Categorieën: Uncategorized
Tagged: Column, Manon Sikkel, parool


6 reacties so far ↓
請參考 (nr. 4537843) // april 3, 2008 bij 1:01 pm
Ja, en?
Je titel komt niet overeen met je tekst mop
(ik durf nu alles, ik zit toch al vast)
manonski // april 3, 2008 bij 1:30 pm
eh….?
請參考 (nr. 4537843) / // april 4, 2008 bij 4:29 pm
Nou kijk:
Je wilt toch een kolom? En je hebt toch een aanbod gehad (ok, een tijdje terug, maar nochthans) ?
Is er een officiële afwijzing geweest? Nee toch?
Nou dan.
Wij in China zijn al blij met een dode mus (er zijn heeeel veel dode mussen in China, dat komt door de *******) , dus wij hier zouden zeggen:
Chin hioau, ni Woò na ha sháu (waar de dode mens begraven ligt, zal altijd opnieuw wierook branden)
Doe er je voordeel mee schat, en wanhoop iet. Niet.
(de PC`s in Stanley prison kennen alleen Chinese karakters.
Duizendmaal excuus voor vreemde tekens- en ook, zoals de bewakers hier zeggen, voor vreemde ideologièn.’
K-h.
manonski // april 4, 2008 bij 5:01 pm
K-h, je hebt helemaal gelijk… Wijsdom uit China. En zie: ik vraag niet eens waarom je in de Stanley Prison zit… iets gestolen neem ik aan? Nou ja, als ik iets voor je kan doen (cake bakken met vijl erin) dan moet je het maar zeggen.
Ik ga weel lachend aan het welk en hoop dat ik op een dag toch een column klijg, al is het in een Chinese klant.
Ik zeg in pinyin Chinees: Het is noodzakelijk dat de mens droomt, maar even noodzakelijk is het dat hij om zijn dromen kan lachen.
Lin Yoetang
請參考 (nr. 4537843) / // april 4, 2008 bij 5:49 pm
Ha Yoetang!
Fijn zo’n snel antwoold!
Het was een Nokia… Wij in China willen allemaal een Nokia! Jullie willen een column, wij een Nokia.
Kunt u niet een column stelen?
Kwestie van wachtwoord. En heel snel stukjes schlijven, wat, voor jou, beste Yoetang, beslist geen plobleem is.
Selecteel een slachtoffel.
Helaas staan de bewakers mij geen buitenlandse kranten toe, maar via beperkte Google ga ik jou volgen!
Mevlouw van Palool:
U kunt een daad van balmhaltigheid uitvellichten:
Geef ons alme ondeldanen in Velle Oosten een echte, walmbloedige collumnist.
In afwachting van daad van mevlouw, velblijf ik, in detentie en tevens ondel toezicht in Sektol 5 van Multicultulele Bijscholing, met dank aan bewakel Ching Ho,
K-h.
Merel // april 20, 2008 bij 6:59 pm
Als ik dit allemaal zo lees ga ik liever naar Snackshop Hans ipv naar de Chinees op hoek!
Laat een reactie achter