Dagelijks archief: juni 21, 2009

De dame met het hondje

IMG_0316

Als ik ooit een hond zou nemen, dan wilde je me nooit meer zien, zei je. Ik gromde. Snel krabbelde je terug. Je zou me nog wel zien, maar je zou nooit meer bij mij thuis komen. Ik vertelde je over die keer dat ik me bijna door mijn kinderen had laten overtuigen om een hond te nemen. Ik ging naar een site waar ik met behulp van een hele lange vragenlijst kon uitzoeken welk type hond het best bij mij zou passen. Hij – een hond moet geen teef zijn – moest lang haar hebben, maar niet verharen. Hij zou hard moeten kunnen rennen, maar ik zou geen uren met hem hoeven te wandelen. Hij zou minstens tot mijn knieen moeten komen – een hond moet geen schoothondje zijn – maar met gemak in een fietstas passen. Hij moest vrolijk blaffen, maar muisstil moeten zijn als er niemand thuis was. Hij moest van kinderen houden en vooral niet bijten en hij zou het ook niet erg moeten vinden als ik hem een paar dagen geen eten gaf of zou vergeten uit te laten. Ik wilde ook graag een hond met grote flaporen en een kwispelstaart. En hij moest het eeuwige leven hebben, want de keren dat ik de honden uit mijn jeugd begroef behoren niet tot de fijnste jeugdherinneringen. Ik was bij de laatste vraag aangekomen en klikte op de knop die zou aangeven welke hond de mijne zou zijn. Tot mijn verbazing bleek er geen enkele hond aan het door mij opgegeven profiel te voldoen. Snel stelde ik mijn eisen bij. Maar zelfs toen ik alleen twee flaporen en eeuwige trouw overhield, was er geen enkel hondenras dat ze bij mij vonden passen. Eeuwige trouw is misschien ook in de hondenwereld een idee-fixe. Je hoeft dus niet bang te zijn, we kunnen elkaar gewoon blijven zien en je kunt voortaan op al mijn verjaardagen komen.