Waarom heet Anna Karenina Anna? Ik heb het me nooit afgevraagd, maar sinds ik boeken schrijf, pieker ik mijn hoofd van mijn schouders wanneer ik alle personen in mijn boek een naam moet geven. Ik vraag me af of lezers wel beseffen wat een helse taak dat is, namen bedenken. Ik ben soms – nee altijd – blij dat ik namen voor mijn eigen kinderen heb kunnen verzinnen. Ik heb een neef (dit is nu eens niet gelogen) die ‘de jongen’ heet. Vroeger heette hij ‘jongetje’, maar toen het jongetje twee meter hoog en drie meter breed werd, bleek ‘de jongen’ een toepasselijker naam. In zijn paspoort staat de voornaam van zijn vader, maar zijn roepnaam was jongen. Zijn moeder sprak dat uit als tjongetje, maar dit geheel terzijde.
Na eindeloos bladeren door het namenboek in mijn hoofd kwam ik een paar weken geleden met een prachtnaam voor mijn nieuwe mannelijke hoofdpersoon. Trots vertelde ik het tegen mijn dochter, die haar vinger naar haar keel bracht om op haar eigen wijze aan te geven dat ze het niet zo’n leuke naam vond. Vanochtend kreeg hij een nieuwe naam. Een naam zo simpel, dat ik me erover verbaas dat ik ‘m niet eerder heb bedacht. Nu nog alleen namen bedenken voor de veertig andere personages. Ik ga daar de hele dag over nadenken. Heel veel anders heb ik toch niet te doen.
11 reacties so far ↓
gewebkijk // juli 10, 2009 bij 2:34 pm |
hmm,
als ik het zo lees kun je het beste lukraak veertig namen invullen, die worden dan vervolgens afgekeurd, daardoor zie je plotseling het licht, en dan kun je de definitieve namen zo invullen…
(geen dank)
Manon Sikkel // juli 10, 2009 bij 3:50 pm |
Ik heb mijn hoofdpersoon nu ‘gewebkijk’ genoemd. Een naam zo simpel, dat ik me erover verbaas dat ik ‘m niet eerder heb bedacht…
Marian // juli 10, 2009 bij 3:14 pm |
Hoi Manon,
Wat gek…ik vind namen verzinnen net het allerleukst aan schrijven. Vaak ontstaat het verhaal zelfs rond een naam in mijn hoofd. Ze komen pas tot leven als ze een naam hebben, eerder kan ik niet verder. Zelfs namen die ik lelijk vind en bijhorende familienamen (telefoonboek!!)…ik geniet ervan ze op te zoeken of te verzinnen.
In ieder geval succes er mee!
Nog een tip: hou de aftiteling van films en TV-series in het oog (tot-en met de mensen van klank en licht), wel nog even de voor-enachternamen door elkaar husselen dan. : )
Groetjes,
Marian
Manon Sikkel // juli 10, 2009 bij 3:55 pm |
Je hebt helemaal gelijk, namen verzinnen is ook leuk. Zo heb ik bijvoorbeeld de hele tijd de naam Flundert in mijn hoofd, maar daar trek ik vast geen lezertjes mee. Weet ook niet of het een bestaande naam is. Bob en Dylan zijn ook leuke namen, maar die moet ik eerst nog door elkaar husselen.
gewebkijk // juli 10, 2009 bij 4:04 pm |
i luf it..!
en mocht mijn naam het redigeren overleven, dan zal ik je per mail vertellen waar hij voor staat…
Manon Sikkel // juli 10, 2009 bij 4:10 pm |
Nee, laat me raden…
Marian // juli 10, 2009 bij 5:46 pm |
Gewoon doen, die Flundert!
Kinderen verzinnen toch ook de gekste namen voor hun knuffels en zo, dus die vallen er niet over.
‘Flundert blundert ‘is meteen ook een mogelijke titel…
Manon Sikkel // juli 10, 2009 bij 6:14 pm |
Haha, Flundert blundert… ik weet niet of het helemaal in de lijn van mijn andere boeken ligt (www.izzylove.nl), maar ik zal er eens over nadenken. Was getekend, Flundert.
Frommel // juli 10, 2009 bij 8:19 pm |
Wat een fijne dagbesteding. Als de eerste berg etappe in de tour kijken.
Josefini // juli 13, 2009 bij 9:27 am |
Namen verzinnen vind ik ook heel erg moeilijk. Maar laatst kwam ik op het lumineuze idee om namen van spammailtjes over te nemen en daar een variant op te maken. Meestal zijn dat toch geen echte namen, maar gefingeerde. En zo heb je wel een goed uitgangspunt, zonder dat je helemaal vanuit het niets moet beginnen.
Manon Sikkel // juli 13, 2009 bij 10:05 am |
Levert ook leuke boektitels op: ‘Het meisje zonder schadelijke gewoontes’ of ‘How to make her happy.’