Dagelijks archief: augustus 12, 2009

Waarom ik van vrouwen hou

Foto 1016

‘Hoe gaat het met de liefde?’ vroeg de redactrice van mijn uitgeverij. Het was maandagochtend en ik was langs gegaan om een kopje koffie te drinken en om het contract voor mijn nieuwe boek te tekenen. ‘De liefde, pfff,’ zei ik, omdat ik niet wist wat ik anders moest antwoorden. ‘Ben je wel eens verliefd op een vrouw?’ Haar vraag kwam nogal onverwacht. ‘Altijd,’ sprak ik in raadsels, ‘en altijd op jou.’ Ze glunderde. ‘Dat bedoelde ik niet,’ zei ze. ‘Ik bedoelde of je er wel eens over hebt nagedacht om lesbisch te worden of op z’n minst je man en kinderen te verlaten voor een vrouw.’ Ik nam nog een slok van mijn koffie. ‘Nee,’ zei ik, ‘ik hou van mannen en soms houden ze ook van mij.’ Mijn redactrice schoof het contract mijn kant op. ‘Kijk,’ zei ze, ‘als je echt een bestseller auteur wilt worden, dan moet je weten dat je drie grote concurrentes hebt in Nederland. Francine Oomen, Carry Slee en Maren stoffels.’ Ik zette het lege koffiekopje op mijn neus en liet het ronddraaien op het puntje van mijn neus. ‘Alle drie hebben ze oplages waar jij alleen nog maar van kunt dromen,’ sprak mijn redactrice. ‘Maar er komt een dag, en die dag is niet ver meer, dat ook jij honderdduizend boeken per jaar gaat verkopen.’ Ik pakte voorzichtig ook haar koffiekopje en wierp dat met de twee schoteltjes de lucht in. ‘Je moet alleen weten dat succes een prijs heeft. Je zult je liefdesleven moeten veranderen.’ Het koffiekopje tolde nog rond op mijn neus en de rest van het koffieservies cirkelde van mijn linker- naar mijn rechterhand. ‘Francine, Carry en Maren zijn alledrie lesbisch. Dat betekent niet dat het een voorwaarde is, maar het kan geen toeval zijn dus ik stel voor dat ook jij iets leuks gaat doen met vrouwen.’ Voorzichtig stond ik op, klom op de stoel en vouwde een been in mijn nek, de kopjes en schoteltjes bewegend om mij heen. ‘Hoor je eigenlijk wel wat ik zeg?’ Mijn redactrice stampte met haar gymschoen op de grond. ‘Kom onmiddellijk van die stoel af, zet die kopjes neer en teken dat contract.’ Ik verontschuldigde me voor het feit dat ik me even had laten gaan. Het is het circusmeisje in mij. Ik zette mijn handtekening en zoende haar. ‘De volgende keer verlaat ik mannen en kinderen voor jou,’ zei ik.