Mijn leukste Ikea-herinnering: op een maandagmorgen ging ik naar Ikea in Amsterdam om een kussen te kopen. Het was krankzinnig druk bij Ikea omdat het herfstvakantie was. Alleen op de beddenafdeling was niemand. Niemand behalve Robert, nu de leukste scenarioschrijver van Nederland, toen alleen nog middelbare-schoolvriend. Robert was er met zijn vriend Norbert en ze zochten een matras. Omdat ze het niet eens konden worden over de juiste matras, vroegen ze mijn mening. Even later lag ik met mijn twee mannenkennissen op een Ikea-bed en we keken naar de gezinnen die langs liepen. Woedende vaders, boze moeders, huilende kinderen, ruziënde stelletjes. En wij lagen daar met z’n drieën heel gelukkig te liggen. We hadden nog geen idee dat onze levens zich later op alle vlakken rond kinderen zouden afspelen en waren op dat moment alleen maar blij dat wij ze niet hadden.
Mijn een-na leukste Ikea-herinnering: Soms maak ik foto’s van mezelf en mijn gezin in een Ikea-woonkamer, om verwarring te scheppen in het fotoalbum later. ‘Kun jij je herinneren dat we ene rode bank hadden?’
En aan dit alles dacht ik toen ik een aflevering van Ikea Heights bekeek, een Amerikaanse soap die helemaal is opgenomen bij Ikea in Californië, zonder dat de winkel er van op de hoogte was: www.ikeaheights.com.
0 reacties so far ↓
There are no comments yet...Kick things off by filling out the form below.