Dagelijks archief: december 19, 2009

Groningen

‘Zijn jullie vrienden?’ vroeg de vrouw van het dagblad van het Noorden toen ze ons tegenkwam. Ik was in Groningen op bezoek en keek de man die mij net van het station had gehaald aan. We haalden allebei onze schouders op. Ja, wat waren we van elkaar? Misschien was vrienden wel een goed woord. We waren in ieder geval geen familie. We hadden elkaar drie jaar daarvoor ontmoet, maar het kan ook vijf jaar zijn geweest. De tijd gaat lekker snel. Ik was op weg naar buiten, weg van het feest dat Mais had gegeven. Mais is mijn andere uitgever. Hij heet anders, maar ik noem hem voor het gemak even zo. Het was een mooi feest, maar het was ook mooi geweest. En dus liep ik naar de deur waardoor ik die middag naar binnen was gewandeld. Naast de deur stond een jongen een shagje te rollen. Hij had lang donker haar en droeg een leren jasje. Ik trok aan de deur, schopte tegen de scharnieren en haalde mijn creditcard langs het slot. ‘Hij is op slot,’ zei de jongen in de leren jas. Hij kon dat weten want hij stond er al een tijdje. ‘Zal ik een shagje voor je draaien?’ vroeg hij. Ik rookte niet, maar dit was een prachtmoment om ermee te beginnen. Javaanse Jongens, dat rookte mijn opa ook. Nadat we ieder onze sigaret op hadden gerookt zonder iets te zeggen, stelde hij voor om terug te gaan naar het feest. Mais was blij dat we er weer waren en schonk gelijk een glas wijn in. Pas toen de voordeur weer open ging en iedereen naar huis mocht, bleek de jongen in de leren jas zijn trein gemist te hebben. Hij woonde in Groningen. Ik nam hem mee naar huis en legde hem in de logeerkamer. Twee dagen later werd hij wakker. Mijn kinderen schrokken zich dood toen ze opeens rook onder de deur van de logeerkamer zagen komen. Mijn man maakte een ontbijt voor hem en daarna nam hij de trein naar huis. Vijf jaar later zocht ik hem op. We liepen over straat en ontmoetten een journaliste van het Dagblad van het Noorden. Ze vroeg of we vrienden waren. We knikten uitbundig en zeiden tegelijk ja. Zo vaak is het niet dat vrienden elkaar het ja-woord geven.