Ik begin een voetbalblog

Hoewel ik niet wil klagen vanuit mijn schrijvershuis, moet ik iemand vertellen dat het heel sneu is als je helemaal in je eentje naar een voetbalwedstrijd zit te kijken, met je benen onder een blauw dekentje. Tot zover mijn voetbalblog.

Ik word gevolgd II

Sinds ik hier schreef dat ik ongevraagd gevolgd word door een Doug uit Amerika, krijg ik veel advies van volleerde twitteraars. Doug is niet te vertrouwen. Hij is een obsessieve volger met 17.000 slachtoffers die hij volgt. Hij is erger dan de Nigeriaanse oplichters. Als je even niet oplet, probeert Doug je een huis te verkopen, of een levensverzekering. En het erge is, ik weet niet hoe ik van Doug afkom. Ik kan wel iemand ontvolgen (wat ik een erg lelijk woord vind), maar kan ik ook voorkomen dat iemand mij volgt? Is het misschien een goed idee om in de tegenaanval te gaan? Ik kan Doug gaan volgen. Heel hinderlijk op de meest onmogelijke tijden rare tweets achterlaten. Compromitterende tweets waaruit blijkt dat Doug zo’n man is die er nog een gezin op nahoudt waarvan ik dan de vrouw ben. Tweets over ons huis in Totonto. ‘Could you please repair the roof, Doug?’ ‘Don’t forget your son’s dentist appointment.’ Arme Doug.