Dagelijks archief: november 10, 2010

Manieren waarop je begraven kunt worden

Toen mijn grootmoeder stierf waren haar laatste woorden: ‘Ik wil naar het Sweelinckplein’. Dat is een plein in Den Haag waar zij van hield. Een plein op stand. En daar wilde ze graag haar afscheid hebben. Zo gebeurde. Mijn grootmoeder was na haar pensioen tekenmodel geworden op de kunstacademie in Den Haag, waar ze liefdevol ‘de koningin’ werd genoemd. Het was dus niet raar dat de koningin bewierookt en uitgezwaaid wilde worden op dat fijne pleintje in Den Haag. Heel anders was het grote afscheid van haar nicht deze week. In tegenstelling tot mijn grootmoeder had haar nicht gekozen voor een low budget begrafenis. Een soort Easy Jet in de uitvaartwereld. Een zaaltje aan de rand van de stad met links een Domino’s Pizza en rechts een lingeriewinkel voor grote maten. De meneer van het uitvaartcentrum sprak plat Haags en maakte de hele tijd schunnige moppen waarbij hij of naar de pizzeria wees of – meestal – naar de winkel voor lingerie in grote maten. Dan lachte hij hard en vroeg of iemand van de nabestaanden nog koffie wilde. En zo ja, dan was dat pech, want hij had maar één thermoskan en die was net leeg. De kist was gemaakt van oude pizzadozen. ‘Niet zeuren,’ zei de man met de lege thermoskan koffie toen we opperden dat hout ook leuk was voor een kist, ‘die gaat toch straks de grond in.’ Daar had hij een punt. Alleen bleek in de kist niet de nicht van mijn grootmoeder te liggen, maar een klein Chinees vrouwtje dat zeker al honderd jaar dood was. Een liggende stand-in. Mijn moeder, die net wilde gaan huilen, werd boos en schreeuwde dat er een verkeerd lichaam in de kist van pizzadozen lag. ‘Nou ,mevrouwtje,’ zei de man van het uitvaartcentrum. Verder dan ‘nou, mevrouwtje’ kwam hij niet. Onze tijd zat erop. Snel deed hij de tl-verlichting uit, zette de voordeur open en duwde ons naar buiten. En daar stonden we, op de stoep met links Domino’s Pizza en rechts de lingeriewinkel voor grote maten. We besloten de weg over te steken en een kopje koffie te halen bij de snackbar aan de overkant. ‘Er zijn verschillende manieren waarop je begraven kunt worden,’ sprak mijn moeder. Dit was er één van. Als het niet zo droef was, had ik het graag getwitpict.