Een jaar geleden liep ik over straat met een gebroken rechter pols. Er waren overal mannen en vrouwen in het gips die naar me zwaaiden. We waren de vrijmetselaars van gips, we herkenden elkaar ook zonder woorden.
Dit jaar heb ik mijn rechter knie verrekt. Ik loop nu al een week op krukken. Vandaag ging ik voor het eerst boodschappen doen en zag overal mensen op krukken. Alleen al in de supermarkt waren er zes!!! En we lachten allemaal naar elkaar. We gaven elkaar tikjes op de schouders en riepen elkaar uit tot ridder. We deden wedstrijden hardlopen op krukken en sprongen polstok over de kassameisjes. Zij die niet op krukken liepen, maar achter een rollator, beschimpten wij. Watjes waren dat.
