De Brabantse in mij

Of het leuk is om de prijs van de Nederlandse Kinderjury te winnen, vroeg ik aan mezelf. Ik knikte. Heel leuk, zei ik tegen mezelf. Verrassend ook, want nadat ik door Nu.nl, NRC Handelsblad, Kidsweek en nog wat mensen waarvan ik nu niet meer weet wie ze zijn was geïnterviewd, werd ik gebeld door Omroep Brabant. Ze wilden graag met me praten over mijn jeugd in Noord-Brabant. Ik was eigenlijk alweer vergeten dat ik daar was geboren. Ik was er wel bij, bij mijn geboorte, maar mijn eerste herinnering ligt toch een paar jaar later, en toen woonde ik er al niet meer. Maar ik vond het zielig om dat tegen de meneer van Omroep Brabant te zeggen en dus vertelde ik vol enthousiasme over mijn jeugd in Geertruidenberg, over carnaval en over de Brabantse joie de vivre. Het waren prachtige jaren, al waren het er maar drie. Ik sloot af met een welgemeend ‘houdoe’. Vandaag zwerf ik over het net als de Brabantse kinderboekenschrijver uit Geertruidenberg. De burgemeester zelf twitterde er zelfs over. Binnenkort ga ik dat vieren met een Brabantse koffietafel. Een tafelkleed heb ik al (met dank aan de CPNB).