Tagarchief: Mercurs

Jas met zonder knopen

jasmetknopen

Er zijn vrouwen die om vijf uur ‘s ochtends voor de deur van H&M gaan liggen als er die dag een collectie van een bekende ontwerper wordt gepresenteerd. Ik ben alleen maar uitzinnig blij als ik de dag erna toevallig een H&M-filiaal binnen loop en daar het allerlaatste exemplaar van de Comme des Garcons-jas zie hangen. Die begerenswaardige zwarte trenchcoat waar andere vrouwen een dag eerder nog hun leven voor hebben gewaagd. Blij rekende ik af en ontdekte bij de kassa dat er een paar knopen ontbraken. Een nuffig winkelmeisje gaf me met tegenzin een procent korting op de jas en schreef toen met reusachtige letters op de bon dat ik ‘m nooit meer mocht ruilen. Het maakte mij niet uit, ik zou mijn gloednieuwe Comme des Garcons-jas niet ruilen, maar elke dag dragen. Vooral naar het gala waar ik naartoe mag omdat het tijdschrift waarvoor ik schrijf is uitgeroepen tot tijdschrift van het jaar.

Thuis haalde ik mijn galajurk uit de mottenballen en stofte mijn galamuiltjes af. De dagen erna verloor ik elke dag een knoop van mijn jas. Net zo veel tot ze alle twaalf verdwenen waren. Boze brieven en smekende telefoontjes naar de klantenservice van H&M leverden niets op. Het was een unicum die jas en reserveknopen hadden ze niet. Ruilen kon ook niet, dat stond op de bon.

Zonder knopen op mijn jas heb ik nu niet zo heel veel zin meer in dat gala. Gelukkig wist een vriend die er vaker was geweest mij te vertellen dat je na afloop een heleboel plastic tasjes met gratis tijdschriften mee naar huis krijgt en dat ik het er best naar mijn zin zou hebben.

Daar loop ik straks in mijn mottenballenjurk en jas zonder knopen, met in elke hand een paar plastic tassen. Ik ben niet zielig, ik zie er alleen maar zo uit.