Souvenirs

Op aanraden van mijn Israelische neef bezocht ik de documentaire ‘Souvenirs’ op het IDFA dit weekend. In Israel is de film overladen met prijzen, hier zit hij in de Jorens Ivens Competitie. De film gaat over een vader en een zoon op bezoek in Nederland, op zoek naar de oude liefdes van de vader uit de tijd dat hij als soldaat in de Joodse Brigade in Nederland was gestationeerd. Omdat ik graag filmplots verklap, verklap ik bij deze dat de zoektocht eindigt bij de ontmoeting met Anne-Marie uit Alkmaar. Net na de oorlog een schattig meisje van zeventien, nu een struise vrouw van 78. Ze zag er angstaanjagend groot en angstaanjagend blond uit vond ik. Ook de vader moest een paar keer slikken toen hij haar zag, maar uiteindelijk plette ze hem liefdevol tussen haar enorme borsten. Ik slaakte een kreet van afschuw, maar op het IDFA moet je altijd op je hoede zijn. Niet alleen zat de filmmaker (Shahar Cohen) in de zaal, maar ook Anne-Marie met haar Hollandse echtgenoot en zevenendertig  kinderen en kleinkinderen. En anders dan je zou verwachten, zaten ze niet op de voorste rij, maar gewoon in het midden van de zaal, direct achter mijn stoel. Wat begon als licht gesis, werden dodelijke bikken in mijn richting. Ik had natuurlijk nooit mijn afschuw mogen laten blijken. Vol schaamte liet ik mij op de grond zakken en kroop onder de stoelen door richting uitgang.

De rest van de week kies ik met zorg films uit waarbij de hoofdpersonen ergens op de wereld in een gevangenis zitten of zo arm zijn dat ze geen geld hebben om naar het IDFA af te reizen. Ik verheug me nu al.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s