De Kring

Van alle kunstenaarssocieteiten op het Gartman Hartmanplantsoen is de Kring de leukste. Ik was er nog nooit geweest, maar mocht gisteravond met een vriendin mee. De directeur van de stadsschouwburg vierde er zijn verjaardagsfeest. Hij deelde briefjes van vijf euro uit die hij thuis eerst had gestreken. Dat alleen al maakte indruk.

Precies zoals dat hoort bij een kunstenaarssocieteit waren er alleen maar kunstenaars, hun verfkwast losjes achter het oor. We zaten in leren fauteuils en knikten elkaar toe, af en toe rookten we een sigaartje. In de hoek stond een strijkje dat jazz speelde (Nancy with the laughing face). We hadden ook hele goede gesprekken, de kunstenaars en ik. Over kunst en literatuur en over literatuur en kunst.

Ik ben dol op de Kring. Dat ik de hele nacht met te veel wijn op op de dansvloer heb gehangen, liederlijke gesprekken voerde en me liet verleiden door vreemde vrouwen, daar is bijvoorbeeld weer helemaal niets van waar.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s