Hillary Clinton

Mijn kapsalon is een kruising tussen Jimmy Woo en de Supper Club. De kapsters zijn er zo mooi, dat ik van alles moet overwinnen om er naartoe te gaan, maar gistermiddag kon ik mijzelf ertoe zetten. En hoewel ik in het dagelijks leven niets liever doe dan praten, krijg ik bij de kapper geen woord uit mijn mond. Mijn gedachten gaan op slot, mijn woorden verdwijnen. Met de grootste moeite kan ik mezelf ertoe zetten om de kapster te vragen wat ze met oud en nieuw gaat doen (iets met vrienden en eten). Met nog meer moeite beantwoord ik de wedervraag (iets met vrienden en drinken). Daarna valt een stilte die een paar uur duurt. Ondertussen zoenen de kappers hun klanten links en rechts. Ze bespreken hun diepste geheimen, nodigen elkaar uit voor feesten rond de jaarwisseling en lachen lang en hard. Ik zeg niets en lees de Elle en de Wallpaper twee, drie keer. De jongste bediende fohnt mijn haar en doet dat net zo lang tot ik een Hillary Clinton-kapsel heb. Pas een uur douchen later zit mijn haar weer gezellig ouderwets tegen mijn hoofd geplakt, klaar voor een nieuw jaar.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s