Book crossing

‘Alle liefdesbrieven zijn belachelijk, waren ze niet belachelijk, dan waren het geen liedesbrieven’, schreef Pessoa. En Pessoa kon het weten. Zelf schreef hij honderden bizarre brieven aan zijn Ophelia, de vrouw die zijn liefde een paar decennia lang onbeantwoord liet.

Een jaar geleden vond ik een ander boek vol rare liefdesbrieven. Ik dronk een kopje thee in Rotterdam en vond ‘Een transatlantische liefde’ van Simone de Beauvoir op mijn tafel. Op de cover zat een sticker van bookcrossing. Een vrolijke bookcrosser had het boek daar voor de vinder achtergelaten. Ik was de vindster. Ik las de brieven die Simone tussen 1947 en 1964 aan haar Amerikaanse geliefde Nelson Algren schreef. Een boek vol gekkigheid van een groot schrijfster. De erven Algren houden de brieven die hij terug schreef goed bewaard in een kluisje. Hoewel ik me afvraag hoe veel brieven hij schreef, want in de helft van de Beauvoirs brieven klaagt ze dat ze geen post ontvangt.

Ik heb me braaf door zeventien jaar correspondentie geworsteld en neem het boek dit jaar mee naar het Filmfestival in Rotterdam. Daar laat ik het achter op hetzelfde tafeltje waar ik het vorig jaar vond. Wie het vindt is gewaarschuwd: Alle liefdesbrieven van De Beauvoir zijn slaapverwekkend, waren ze niet slaapverwekkend, dan waren het geen liefdesbrieven van De Beauvoir.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s