Hans Lodeizen

Nicholson Baker heeft ooit een boek geschreven over ‘recurring thoughts’. Gedachtes die altijd weer op precies dezelfde manier terugkeren. Behalve terugkerende gedachtes, heb ik ook terugkerende zinnen. Zinnen die tot gekmakens toe door mijn hoofd gaan. Zoals de zin: “Het weerbericht: Vandaag geen weer, morgen weer.” Een ander is: “In Amsterdam regende het de gansche dag”, de eerste zin van een boek van Ina Boudier-Bakker. Vandaag vallen deze twee zinnen miraculeus samen in mijn hoofd. Om ze daar uit te krijgen, lees ik mijn lievelingsgedicht van Hans Lodeizen. Het beste medicijn tegen regen en gekke zinnen.

Je hebt me alleen gelaten

maar ik heb het je allang vergeven

want ik weet dat je nog ergens bent

vannacht nog, toen ik door de stad

dwaalde, zag ik je silhouet in het glas

van een badkamer

en gisteren hoorde ik je in het bos lachen

zie je, ik weet dat je er nog bent

laatst reed je me voorbij met vier

andere mensen in een oude auto

en ofschoon jij de enige was die

niet omkeek, wist ik toch dat jij

de enige was die mij herkende de enige die

zonder mij niet kan leven

en ik heb geglimlacht

ik was zeker dat je me niet verlaten zou

morgen misschien zul je terugkomen

of anders overmorgen of wie weet wel nooit

maar je kunt me niet verlaten

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s