Manon Beckman

Het is de bedoeling dat een auteur en een uitgever een warme band opbouwen, schreef Gonnie, mijn uitgeefster. Dat ik – sloerie die ik was – drie uitgevers had, dat kon echt niet. Ik vertelde haar dat monogamie in uitgeversland erg achterhaald was. Sindsdien stuur ik haar elke dag een telegram waarin staat dat zij de beste en de leukste is. Maar mijn nieuwe uitgever is ook leuk. Over twee maanden moet ik de eerste hoofdstukken van mijn kinderboek inleveren. Ik zie al een leven voor me als kinderboekenschrijfster. Ik word geen frisse Francine Oomen, maar een stoffige, intellectuele Thea Beckman. Ik neem ook krullen en een bril. En ik koop elk jaar de kinderjury om natuurlijk. En mijn boeken worden vertaald in het Ets, Lets en Litouws. Ik neem ook een huis met wit pleisterwerk aan de buitenkant, met een tuin en een veranda en woekerende blauwe regen. Ik wil ook een rok tot over mijn knieen, met een deux-piece. Ik wil krakende parketvloeren zodat ik tegen mijn kinderen kan zeggen dat ze hun klompjes uit moeten doen ‘want mama schrijft’.

Gisteren las ik het eerste hoofdstuk voor aan mijn zoon. Toen ik klaar was, was hij een paar minuten stil en zei: ‘je bent de beste schrijfster die ik ken.’ Nu wil ik zeker niks anders meer dan kinderboekenschrijfster worden. Manon Beckman klinkt nog eens zo gek niet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s