Schiller

‘Wat een leuke man heb je,’ zei ik tegen mijn nieuwe uitgeefster. ‘Hij is mijn ex-man,’ zei ze. ‘Wat een leuke ex-man,’ riep ik toen, veel te enthousiast. Ik had waarschijnlijk al meer dan drie glazen wijn op. Ik was haar bij binnenkomst ook al hartelijk om de hals gevlogen, ook al een veeg teken natuurlijk. Maar mijn nieuwe uitgeefster en ik zijn nu al vriendinnen, al weet zij dat nog niet. ‘Wat doe je hier eigenlijk,’ vroeg ze. ‘Moet je niet thuis zijn om te schrijven?’ Ik vertelde haar dat ik inspiratie op moest doen. Rond middernacht liep ze nog een keertje langs. Ik had toen al 43 glazen wijn op. ‘Dat boek komt er aan hoor,’ riep ik, terwijl ik een beetje slapjes op de bank hing (je moet eigenlijk ook altijd wat eten voor je 43 glazen wijn gaat drinken…). ‘En wat een ontzettend leuke man, eh, ex-man heb je,’ riep ik nog maar een keertje. Daarna viel ik in slaap, met mijn hoofd op de schouder van de man die naast mij zat. Daardoor zag ik niet meer dat mijn nieuwe uitgeefster haar opschrijfboekje pakte en mijn naam doorkraste. Daar ging mijn carriere als veelbelovend kinderboekenschrijfster. Het was nog niet eens begonnen en het was alweer voorbij.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s