Ti yi yoopi yoopi yay

luckyluke.jpg
‘Wil je wat voor me doen,’ vroeg ik aan de schrijfster.
‘Natuurlijk,’ zei de schrijfster, ‘je zegt het maar.’
‘Wil je mijn lezertjes groeten als je ze ziet? Jij komt nog wel eens ergens. Ik zit hier maar aan mijn bureautje.’
‘Zal ik zwaaien?’ vroeg de schrijfster.
‘Nee, zwaaien is zo gewoon.’
‘Zal ik een telegram op rijm doen?’ vroeg de schrijfster.
‘Nee, een taart, dat vind ik leuk.’
‘Een taart?’ vroeg de schrijfster. ‘Zo’n taart als in Lucky Luke, waar ik dan uit moet springen?’
‘Nee, nog leuker is om een dansje te doen. Zo’n Can-Can-dansje met je benen in de lucht. En dan moet je al zingend de groeten van mij overbrengen.’
De schrijfster keek mij nu een beetje angstig aan. ‘Je vraagt wel veel van me,’ zei ze.
‘Ja, maar wij schrijvers helpen elkaar toch?’
‘Dat is waar,’ zei de schrijfster.
Lezertjes die een dezer dagen verrast worden door een zingende can-can-danseres moeten niet schrikken. Ik zeg alleen maar dag.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s