Leven en dood in de kantoortuin II

hospital-centeno.jpg

Het was stil in de kantoortuin vandaag. Iedereen was ziek of erger. Een beetje verloren dwaalde ik door het gebouw, over schelpenpaadjes die de bureaus met elkaar verbinden. Een paar kleine torretjes kropen onder een kantoorheg. Op mijn bureau groeiden opeens blauwe druifjes, op het bureau naast mij kleine gele narcissen. ‘Geef je ze wel water?’ had iemand op een post-itje geschreven. Ik zocht het hele kantoor af naar een gietertje, maar ik vond er geen een. Moe van het zoeken ging ik aan mijn bureau zitten en rookte een sigaar. Even later begon het te regenen. Uit de grappige ijzeren parapluutjes die aan het plafond hingen kwam fijne regen naar beneden. Dat loste ook gelijk het probleem van het water geven op.
Na twee weken kantoortuin ben ik nog steeds verbaasd over hoe zo’n tuin werkt. Alle nietmachines hebben er namen bijvoorbeeld, net als sommige pennen. Wat ook wel grappig is aan de kantoortuin, is dat er nog steeds (of nu al) kerstversiering hangt. Gouden slingers en rode ballen. Er staat ook een schaal met kerstkransjes op mijn bureau, jammie. Ik kan ze alleen niet eten omdat ik anders niet meer in mijn zomerjurkje pas. En die heb ik nodig als ik over een paar maanden naar Portugal ga om brain te stormen. Tot die tijd zal niemand mij horen klagen over het leven in de kantoortuin.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s