Hoerenloper

regen-hareesh.jpg

‘Niks van wat ik schrijf is waar,’ zei de columnist. ‘Behalve dat ik een hoerenloper ben, maar dat gelooft dan weer niemand.’
‘Ik geloof je,’ zei ik.
‘Ja jij,’ sneerde hij.
‘Je moet maar eens een column schrijven over die nieuwe naaiateliers op de Wallen,’ raadde ik hem aan. ‘Het moet een ambtenaar met gevoel voor humor zijn geweest die dat bedacht heeft.’
De columnist moest lachen. Dat gebeurde niet vaak, want van huis uit was hij nogal ernstig. De laatste keer dat ik hem had zien lachen was in 2005 toen we elkaar ontmoetten op een boekenfeestje van mijn uitgever.
Maar mijn opmerking over de naaiateliers vond hij grappig. Of hij die mocht gebruiken in zijn nieuwe column.
Hoewel sommige mensen daar anders over denken, ben ik de onaardigste niet. Dus mocht hij alles opschrijven wat ik zei.
‘Zijn jouw blogs wel altijd waar?’ vroeg hij.
Nee, mijn blogs zijn nooit waar. Alles wat ik opschrijf verzin ik. In werkelijkheid heb ik namelijk een heel saai leven en om dat wat op te vrolijken verzin ik nog wel eens wat.
Het lezertje dat mij vandaag nog bekende elke dag mijn blogs te lezen en die daardoor dacht te weten hoe het met mij ging moest ik dan ook nodig uit zijn droom helpen. Ik heb geen connecties met de onderwereld, ook niet met het koninklijk huis, ik haat carnaval, ik hou niet van schaken, ik heb nog nooit een biefstuk gestolen bij Albert Heijn, ik ben geen vegetariër en ik heb ook geen halfzus. Het enige dat waar is, is dat ik een hoerenloper ben, maar dat gelooft dan weer niemand.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s