Dagelijks archief: maart 13, 2008

Mijn lezertjes

eye-glasses.jpg

Het is alweer een tijd geleden dat ik over mijn lezertjes schreef. Zeven waren het er en ik had hun foto’s in zilveren lijstjes op mijn bureau staan. Maar lezertjes hebben ook een eigen leven en ik ben niet de enige blogschrijver op de wereld. En zo groeiden mijn lezertjes en ik langzaam uit elkaar. Gelukkig kreeg ik nieuwe lezertjes. Zo meldde zich vandaag een lezer die niet alleen lezer is, maar ook schrijver en ook nog een hele goede. Ik lees zijn columns en moet dan heel hard lachen. ‘Ik zag u fietsen,’ schreef de lezer die schrijver is. ‘U fietste over de Linnaeusparkweg,’ schreef hij. Dat kan kloppen, schreef ik terug, want daar woon ik. ‘Wat grappig,’ schreef de lezer, ‘daar woon ik zelf ook.’ Of hij de man was die mij ‘s nachts altijd wakker maakt omdat hij zo veel lawaai maakt als hij midden in de nacht zijn fiets in het fietsenrek zette, vroeg ik. Ja, dat was hij. De lezer bleek mijn buurman te zijn. Al twintig jaar wonen we tegenover elkaar en maken ruzie over de laatste plek in het fietsenrek dat precies tussen onze huizen in staat. Soms gooi ik een briefje bij hem in de bus omdat hij zijn auto asociaal heeft geparkeerd of ik stuur de milieupolitie op hem af omdat hij zijn vuilniszakken buiten zet op dagen dat dat niet mag. Ook heb ik wel eens een ambtenaar van de buitendienst bij hem langs gestuurd omdat ik vermoedde dat hij een scheefhuurder was. Uit wraak gooide hij dan suiker in mijn benzinetank of smeerde mijn sloten dicht met superlijm. Als wij elkaar op straat tegenkomen, draaien wij resoluut onze hoofden de andere kant op. Een verre vriend is beter dan een slechte buur. Maar nu wij elkaars lezer blijken te zijn, groeten wij elkaar in een virtuele wereld waar alles anders is en lachen om elkaar omdat in de hele straat niemand zo grappig is als wij.