Seppe die Simeon heet

Ik had mezelf beloofd het nooit te doen: foto’s plaatsen uit het familie-album. Voor je het weet staan er alleen nog maar vakantiedia’s op mijn blog. Maar voor een iemand maak ik graag een uitzondering. Sinds drie weken heb ik namelijk een neef. Hij heet Simeon, maar ik mag Seppe zeggen. Later als hij groot is draag ik al mijn boeken aan hem op. Later als hij groot is neem ik hem mee naar het Amsterdamse bos en leer hem vliegeren (of hij mij, want ik kan nog niet vliegeren). Na het vliegeren (wat we dan allebei heel goed kunnen) gaan we pannenkoeken eten op een terras aan het water. Daarna sluit ik hem op in zijn kamer en steel zijn snoep. Waarna hij uit wraak mijn dagboeken stiekem leest en op mijn bureau gaat zitten net op het moment dat ik wil werken. Ik verstop zijn verzameling cocacolablikjes en bind zijn handen achter zijn rug vast en gooi een bal driehonderd keer in zijn gezicht. Maar ik maak ook babyboeken voor hem, ook als hij al dertien is en rook mijn eerste joint met hem. Ik sla zijn hersenen in en hij de mijne. Ik draai heel hard alle platen van Astrud Gilberto, net zo lang tot hij er gek van wordt en hij zal mij elke dag vragen wanneer ik eindelijk op kamers ga. Niemand zal ons gedrag begrijpen, behalve zijn vader en ik. Wij deden vroeger namelijk niet anders.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s