Cursus afspraak maken

‘U bent helemaal niet ijdel,’ schreef een lezertje van heel lang geleden. ‘Integendeel, ik zie zo weinig foto’s op uw blog dat ik u op straat niet eens meer zou herkennen. Ik zou niet eens voor u stoppen als ik u op een zebrapad zou zien lopen. Zonder u te herkennen zou ik zomaar over u heen rijden.’ Ik schrok. Hadden we niet juist afgesproken dat mijn lezertjes mij nooit pijn zouden doen? In ruil daarvoor kregen ze kleine brokjes aandacht. Een blog speciaal voor het lezertje van weleer waarmee hij zo weer tien jaar vooruit kon. Maar het lezertje van vroeger vond het niet genoeg. Hij wilde een levende ontmoeting. En dus reed ik naar Leleystad, waar het lezertje een handeltje had in tweedehands auto’s. ‘Ik had u niet herkend,’ sprak hij, ‘u bent zo dik geworden.’ ‘Dan moet u mij over tien jaar eens zien, dan komen mijn billen tot hier,’ sprak ik, mijn armen drie meter achter mij houdend. Het lezertje moest lachen. Gelukkig kon hij dat nog. We dronken een glaasje witte wijn en aten er een zelf gevangen visje bij. We spraken af om elkaar over tien jaar nog een keer te zien, zo gezellig was het.

Snel schreef ik op mijn blog dat ik graag al mijn lezertjes wilde ontmoeten. Het enige wat ze hoefden te doen was hun agenda open te slaan. Ikzelf heb altijd tijd, behalve soms.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s