Cursus vliegangst

Houdt u wel van vogels, maar niet van vliegen? Volgt u dan eens de cursus vliegangst. Zelf heb ik de cursus met veel succes afgerond. In een vliegtuig ter grootte van een SUV met vleugels. Zo klein dat ik me afvroeg of mijn dochter en ik er nog wel bij pasten op weg van Washington naar New York. Maar we pasten prima, samen met onze twintig minderjarige medepassagiers. Twintig jongens van vijftien die elkaar en mij ervan overtuigden dat het vliegtuig nogal rare geluiden maakte. Met een piepend wiel en veel gekraak reed het vliegtuigje over de baan. ‘This is not okay, dude,’ sprak een van de ‘dudes’. ‘We’re gonna die, dude’ sprak een ander, nog voor we waren opgestegen. Vlak voor het vliegtuig op volle snelheid was, remde het af en sprak de stewardess dat het onze eigen keus was om met United Airlines te vliegen en dat iedere passagier mocht aangeven als hij of zij met een andere vlucht mee wilde. Direct daarna steeg het vliegtuig op. De stewardess had ons, volgens de richtlijnen van United op onze rechten gewezen. Er was nog maar een weg terug. Het vliegtuig maakte een grappige bocht naar links waarna het als een six flags-attractie recht naar beneden zakte. Ik zweefde een paar centimeter boven mijn stoel, de vliegtuigriem snijdend in mijn bovenbenen. ‘Holy f*ck, dude, we’re gonna die,’ sprak de inmiddels lijkwitte zwarte jongen voor mij. Mijn dochter snurkte haar hoofd tegen mijn schouder, moe van een lange reis en totaal onwetend van de goedkope rampenfilm waarin we terecht waren gekomen. Ik bestudeerde de rampenkaart in het vakje voor me. De zittingen zaten los en moesten in geval van een noodlanding boven zee uit de stoel worden getild. Aan de onderkant zaten twee grote elastieken waardoor ik mijn armen moest steken zodat het kussen als een drijfkussen tegen mijn lichaam zou blijven zitten. Ik keek naar het plaatje van een vrouw die met een grijs kussentje in haar armen in zee dreef. ‘Zijn we er al?’ vroeg mijn dochter, die wakker werd door het opeens hevig schudden van het vliegtuig. Nu niet naar beneden in vrije val, maar gewoon grappig heen en weer. Ik keek naar buiten en zag New York onder mij heen en weer wiebelen. De cursus vliegangst was bijna afgelopen. Alle vluchten daarna zouden minder eng zijn dan deze en in zoverre was de cursus nu al geslaagd.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s