Dagelijks archief: augustus 14, 2008

Victoria amazonica

Daar stonden we, de man en ik, tegenover een reuze-rabarber van meer dan honderd jaar oud. De bladeren waren groter dan wij samen en voelden aan als olifantenhuid. Voorzichtig lieten we onze handen over de bladeren gaan. Het eelt schuurde van onze handen. Het was al sluitingstijd geweest in de Hortus Botanicus en niemand wist dat wij er nog waren, aan het zicht onttrokken door de reuze-rabarber. En zo kwam het dat we na sluitingstijd langs de vijver liepen waar de koningin der lelies bloeide. De Victoria Amazonica, die maar twee nachten in haar leven bloeit, een keer wit en een keer roze. Een bloem van overweldigende schoonheid tussen bladeren ter grootte van een satelietschotel. Een witte bloem als een wild dier midden in die vijver en alleen wij die haar zagen. Voorgaande jaren had de Hortus de hekken open gegooid en kwam de lokale zender AT5 filmen. De volgende dag had Victoria voor op de krant gestaan als natuurwonder in de stad. Nu bloeide ze helemaal alleen en niemand anders dan de man en ik keken toe. Voorzichtig boog de man zich voorover en streelde met zijn vingertoppen over de bloem, daarna knakte hij de steel af en stopte de bloem achter zijn oor. ‘Hij staat je goed,’ zei ik. De man glimlachte. Omdat het hek al dicht was klommen we daarna over de muur en maakten onze fietsen los. Bij de ingang zagen we de camera’s van AT5 en een rij mensen tot aan de hoek van de straat. Boven de ingang van de Hortus hing een bordje waarop de speciale avond-openstelling was aangekondigd vanwege de koningin der lelies, die slechts tweemaal bloeit. Eenmaal in de vijver en eenmaal achter het oor van de man.

Advertenties

Ik ben er wel maar jij bent er niet

Het is heel gek: ik ben er wel en jij bent er niet. Nou ja, je bent er natuurlijk wel, maar je zit waarschijnlijk in een Chinese gevangenis. Niet achter tralies – zo eentje ben jij niet – maar omdat ze er wireless internet hebben. Terug van vakantie vond ik de sleutels van je fiets in mijn brievenbus. ‘Zorg je er goed voor?’ had je geschreven. Ik pompte de banden op, smeerde de ketting, kocht een bel die het wel deed en plakte mijn uit Amerika meegenomen Elvis is alive-stickers op de jasbeschermers. Pas na twee dagen ontdekte ik dat je ook je cavia in de fietstas had achtergelaten. Als ik die niet wilde hebben, kon ik hem terug geven aan je broer, die de komende jaren op je huis past. Je bent maar drie jaar weg, maar het kunnen ook drie dagen zijn. Ik fiets nu elke dag langs je huis en kijk naar binnen. Je broer heb ik nog niet gezien. De cavia heeft het prima naar zijn zin in de fietstas, die heeft geen haast. Vandaag hebben we een fietstochtje gemaakt door Amsterdam Noord, cavia en ik. Bij Holy Sloot hebben we een glas wijn gedronken (ik) en een bakje water (cavia). Dat je maar snel terug mag komen. Het is akelig leeg in de straat zonder jou.

10cc