JP

Vandaag was de laatste dag van mijn eerste Kinderboekenweek. Samen met kinderboekenschrijfster Victoria Farkas reed ik naar Almere waar de hele dag kinderboekendingen waren. Wij mochten met nog vijftien andere schrijvers in de hal van de schouwburg zitten en speeddaten met jonge lezers. Tot mijn verrassing was ik ingedeeld met Jan Paul Schutten, de winnaar van de gouden griffel. Met een schrijver van naam naast me zou ik de speed datende kinderen van me af moeten slaan. Maar gek genoeg bleef het heel erg stil. ‘Handtekening van een griffelwinnaar!’ riep de griffelwinnaar. ‘Gratis handtekeningen, mooie handtekeningen, kakelverse handtekeningen!’ Kinderen die per ongeluk langs liepen keken verschrikt op. Snel greep ik een meisje van een jaar of zeven bij haar capuchon. ‘Handtekeningetje?’ vroeg ik, en keek haar dreigend aan. Bibberend schoof ze mij haar handtekeningenboek toe. ‘Hier,’ zei ik, toen ik klaar was, ‘krijg je er ook nog een van een gouden-griffelwinnaar.’ Het meisje durfde niet te weigeren. ‘Hoe heet je?’ vroeg hij, maar het meisje sprak nu zo zacht, dat haar naam niet te verstaan was. De griffelwinnaar maakte een tekening in haar boek. ‘Bent u illustrator?’ vroeg het meisje. ‘Nee,’ zei de griffelwinnaar, ‘maar ik vind mijn handtekening zo raar, dat ik ‘m altijd maar versier met een tekening.’ Omdat het daarna weer heel erg stil werd in de hal waar de speed datende auteurs op lezers zaten te wachten, kocht ik het boek van de griffelwinnaar en vroeg hem of hij het wilde signeren. Met grote sierlijke letters schreef hij JP voorin mijn boek en versierde het met grappige tekeningetjes.

‘Heb je hem aangeraakt?’ vroeg Victoria op de terugweg in de auto.

‘Wie aangeraakt?’ vroeg ik.

‘De winnaar van de gouden griffel,’ sprak ze.

‘Waarom zou ik hem aanraken?’ vroeg ik.

‘Zodat zijn succes ook een beetje op jou afstraalt en jij die griffel ook wint op een dag,’ zei ze. Victoria en ik hadden elkaar eerder beloofd dat we allebei op een dag een literaire prijs zouden winnen. Het maakte niet uit welke, als het maar iets was met een podium en applaus en adembenemend hoge verkoopcijfers in de maanden erna.

‘Denk je dat het helpt als ik een blog over hem schrijf?’ vroeg ik hoopvol.

Victoria dacht van wel.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s