Maandelijks archief: november 2008

Vrouw en wijn

manon-new-years-eve

Terese Boer (met accenten) heeft samen met Astrid Joosten een boek geschreven over vrouwen en wijn. Vandaag was de presentatie van het boek in restaurant de Kas in Amsterdam. Ik was een half uur te laat, maar gek genoeg was ik de eerste gast. ‘Wat is het eh… rustig,’ zei ik tegen de mevrouw die mijn hand schudde. ‘Ben je van de Avro?’ vroeg ze. Ze hield nog steeds mijn hand vast en even was ik bang dat ze me wilde zoenen. ‘Nee,’ zei ik. ‘Ik ben journalist, maar niet bij de Avro.’ Ze drukte mijn hand nu nog steviger. We stonden nogal alleen zo met z’n tweetjes in die hele grote lege Kas. Terese Boer en Astrid Joosten waren niet eens komen opdagen op hun eigen boekpresentatie. Het was goed dat ik er was. Of ik iets wilde drinken, vroeg de vrouw. Dat wilde ik wel. Ik was voor de wijn gekomen. Omdat ik het een beetje zielig vond voor de vrouw dat er niemand op de presentatie was behalve zij en ik, begon ik een gezellig gesprek. Over Terese Boer, van wie ik op dat moment even de naam niet meer wist en iets over wijn en hoe ik nogal beledigd was dat mijn uitgever me een uitnodiging had gestuurd voor een boek over vrouwen en wijn. Dat ik me vertwijfeld had afgevraagd of mijn uitgever vond dat ik te veel wijn dronk of juist te weinig. Pas na twintig minuten onderbrak de vrouw me. Nu wist ze het zeker. Ik was op de verkeerde presentatie. De boekpresentatie over vrouwen en wijn is pas over twee weken. Zelfde tijd, zelfde plek, andere dinsdag. De vrouw liet eindelijk mijn hand los.

Advertenties

Koningin Beatrix als student niet gemarteld

beatrix

Koningin Beatrix is als student niet gemarteld. Ze is ook niet achtervolgd, midden in de nacht van haar bed gelicht, uren lang in een cel gezet met een druppelende kraan boven haar hoofd.

Zelf ben ik ook nooit gemarteld, ook niet als student.

Het UAF is een organisatie die politieke vluchtelingen helpt om in Nederland een diploma te halen. Dat doen ze al zestig jaar en deze maand vieren ze hun verjaardag. De afgelopen dagen heb ik iedereen die ik ooit in mijn leven heb ontmoet een email gestuurd met de vraag of ze het UAF een felicitatie wilden sturen.

Heb ik u daarbij over het hoofd gezien, dan spijt me dat. Ga nu naar de site en feliciteer ze. Het is het enige wat u hoeft te doen. Het kost u tien seconden en het UAF is weer een felicitatie dichter bij de 60.000 felicitaties die ze willen krijgen.

Feliciteer hier: UAF

Boekenbal-rookfeest

jarig

De Supper Club in Amsterdam is de enige uitspanning die ik ken waarbij de toiletten verdeeld zijn in homo- en hetero-wc’s. Het is ook de enige wc waar je gewoon mag roken. Er hangt zelfs een bordje met de tekst: hier roken! Zoiets hoef je maar een keer te zeggen tegen iemand die zichzelf voorhoudt dat ze gestopt is met roken. Ik was er vorige week, omgeven met redactrices van Hollands Diep, Opzij en Psychologie Magazine. Omdat de hetero-wc werd geverfd, hadden we ons verzameld in de homo-wc, die ook werd geverfd, maar waar de Poolse schilders geen last van ons hadden. Of we niet erg ontvlambaar waren, vroeg een rookster, die haar as in een open fles terpentine aftikte. ‘Ah wel nee joh,’ spraken wij met dubbele tong. ‘Wat kan ons nou gebeuren?’

Sinds ik niet meer rook sta ik vaker te roken op toiletten. En het erge is dat ik samen met een paar andere toiletrooksters uit het boekenvak de afspraak heb om komend jaar op het Boekenbal een alternatief rookfeest in de toiletten van de Stadsschouwburg te houden. Toegang alleen via het wc-raampje, en alleen op uitnodiging. Met gratis asbakken van rookglas, muziek van rokende zangers als Jacques Brel en Nick Cave en rookgordijnen. Rokende dichters en schrijvers lezen staand op de toiletpot voor uit eigen werk. En omdat het boekenbal-rookfeest is roken we geen Marlboro Light, maar Gitanes zonder filter.

Het is jammer dat u zelf geen roker bent, maar het is nooit te laat om ermee te beginnen.