Moreaantje

mypicture_201

Omdat ik binnenkort op reis moet naar de heetste plek op aarde, bracht ik de zondagmiddag door onder de zonnebank om mijn witte vel voor te bereiden op wat straks komen gaat. Het was mijn allereerste keer. Ik legde mijn handdoek en zonnebrandcreme op de balie, klaar voor een uurtje zonnen. Het meisje achter de balie – Merel stond er op haar naamplaatje – lachte al haar witte tanden bloot. ‘Kom,’ zei ze, ‘dan meet ik even je huidtype. Ik moest mijn arm op een apparaat leggen. Biep, zei het apparaat. ‘Type drie,’ zei het meisje Merel. Ze voerde mijn huitype in de computer in en gaf me een kaartje waarop mijn zonneplan stond. Tussen nu en mijn tropenreis moest ik twee keer per week komen zonnen. Eerst op de basisbank, daarna op de sunshine-bank en uiteindelijk op de turbo-bank.

Het is gek hoe verloren je je kunt voelen als je op een zondagmiddag in een houten hokje van een bij twee meter op een lichtblauwe glazen plaat gaat liggen en een zware deksel van gloeiende lampen naar je toe moet trekken. Uit de twee boxen naast mijn hoofd klonk muziek van de drie toppers. Met mijn ogen dicht zocht ik naar de afstandsbediening waarmee ik zonnesterkte, ventilatoren en verkoelende sprays kon bedienen. Het zweet gutste langs mijn witte voorhoofd. Rustig blijven, sprak ik mezelf toe. Het is niet zo eng als het lijkt. Stel je voor, hield ik mezelf voor, dat je een hele enge kanker hebt en nu in een MRI-scanner ligt. En terwijl je in die scanner ligt, stel je je voor dat je gewoon op een zonnebank ligt. Er woei een stevige bries in de zonnebank en de drie toppers zongen al hun liedjes voor mij. Ik probeerde me voor te stellen hoe andere mensen dit deden. Of er ook mensen waren die dit voor hun plezier deden. Ik drukte op een knop en had eindelijk een andere radiozender gevonden. Weer een knop en de gezichtsbruiner schoot in de turbo-stand. Mr. Bean gaat zonnen.

‘En?’ vroeg meisje Merel. ‘Is het gelukt?’ Ik knikte. Mijn hoofd was rood als een tomaat, mijn haar was door de windmachine  alle kanten op geblazen en mijn hart ging nog steeds als een gek tekeer. ‘Het was heerlijk,’ loog ik. ‘Over drie dagen weer.’

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s