Wij zetten het op een zwijgen

Wij zetten het op een zwijgen.

Wij moeten er haast om lachen.

Wij weten dat het zinloos is.

Wij laten ons echter niet kennen.

Wij wijzen elkaar met driftige gebaren op onvolkomenheden in ons stil zijn.

Wij vrezen de eerste te zijn die praten zal.

Wij lezen die vrees in elkaars ogen.

Wij luisteren aandachtig naar de stilte.

Wij voeren de spanning op.

Wij tieren binnenin op elkaar.

Wij bezweren onszelf dit soort spelletjes nooit meer te doen.

Wij leren elkaar beter kennen op deze manier.

Wij bladeren in de aangevreten resten van de kreeftdichtbundel alsof we met heel andere dingen bezig zijn.

Wij proppen ons vol met Gamonéu, kruis- en aalbessen, aangezien je met volle mond niet spreken kan.

Wij lopen rood aan als we ons verslikken in de zachte kaas.

Wij begrijpen dat dit niet de manier is en dat het op wilskracht aankomt in plaats van op foefjes.

Wij roepen elkaar dan gelijktijdig toe dat de ander gewonnen heeft.

Wij snappen dat dit gelijkspel om een herkansing vraagt.

Wij schijnen daardoor niet in het minst onder de indruk.

Wij beginnen opnieuw.

Wij kunnen het bloed van de ander nu wel drinken.

Wij noemen onze tegenstander in gedachten een slechte verliezer.

Wij nemen het niet dat deze een langere adem lijkt te hebben.

Wij willen winnen.

Wij zullen zegevieren.

Wij malen niet om de tijd.

Wij merken dat de zon onder gaat en de temperatuur omlaag.

Wij denken dat het de ander is die nu snel zal breken.

Wij kijken opzij en twijfelen aan deze gedachte.

Wij vloeken binnensmonds.

Wij overwegen dit buitensmonds te doen.

Wij brengen onszelf in een lastig pakket.

Wij krijgen het koud.

Wij zeggen dat het onbeslist zal blijven.

Wij mogen nu eindelijk voluit praten.

Wij beklagen ons over kou, stijve gewrichten en een droge mond.

Wij geloven nooit dat de ander echt had kunnen winnen als we langer waren doorgegaan.

Wij schaffen onze vriendschap nu af.

Wij doen elkaar daar pijn mee.

Wij zien de ander nu als vijand.

Wij vonden de vriendschap altijd al zo zo.

Wij branden de vijand af.

Wij schelden ons de huid vol.

Wij vermoeden dat we het menen.

Wij hebben gewonnen.

(Uit: Brandbaard, Remco Sikkel van Zoest)

Een Reactie op “Wij zetten het op een zwijgen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s