Schrijvershuis

Daar zit ik dan in mijn schrijvershuis. Slechts ik en mijn laptop, en een ijskast vol lekkere vegetarische hapjes, die mijn moeder zo lief voor me heeft achtergelaten. Buiten is ontzettend veel groen en verschrikkelijk weinig te doen. Ik heb al drie glazen groene limonade gedronken en de kat een paar keer vriendelijk toegesproken. Ook heb ik een wandeling gemaakt en piano gespeeld. Werkelijk niets weerhoudt me nu nog van schrijven. Behalve dan dat ik een beetje dromerig voor me uit zit te staren. Als ik hier maar lang genoeg blijf, is dat volgende IzzyLove-boek af voor ik het weet.

Advertenties

9 Reacties op “Schrijvershuis

  1. Haha, dank. Vooral die tip om altijd wat rouge op te doen heeft me enorm geholpen. Die tip om niet te vroeg zelfmoord te plegen ook. Ga ik nu snel weer wat typen…. ben al bij hoofdstuk 3!!

  2. stoer! een schrijvershuis met kat…

  3. Die kat is eigenlijk het enige nadeel aan het schrijvershuis…

  4. ik zeg hou de kat, en gooi die tv eruit… 😉

  5. Ha Manon,
    Je hebt op deze foto een raar hoog decolleté. Vier centimeter onder de adamsappel, dat kan toch niet? En nog een beetje scheef ook.
    Het was me nooit zo opgevallen; is het misschien zo dat een schrijvershuis, behalve de status, ook de boezem wat oplicht?
    Ik ga letten op vrouwen die in dit soort huizen hebben gezeten: hoe hun balkonnetje (Il y a beaucoup de monde sur le balcon) eruit ziet. Leuk karweitje, zo in het voorportaal van de vakantie.
    Doei,
    H

  6. H H, had jij niet ook ooit in dit schrijvershuis gezeten? Ik meen me zoiets te herinneren. En heb je toen geen foto’s van je decolleté gemaakt? Eindeloos zonde. Heb je al ingetekend voor de groepsreis naar de Extrema Douro? Sind ik het gebied commercieel exploiteer – dank voor de tip – zul je het er niet meer terug herkennen (is terug herkennen eigenlijk een pleonasme? JIj weet dat soort dingen vast beter dan ik).
    Was getekend, vrouw met extreem lage adamsappel.

  7. Hè?!?
    In Spanje terwijl het buiten groen is?
    Of zit je soms daar waar het Extreem lastig is vanwege de omgeving Рwaar de straten zo ontworpen zijn dat je er altijd verdwaalt? (dan snap ik dat decollet̩ ook meteen: het is de roeimachine)
    Broodkruimels mee als je gaat wandelen, anders komt dat boek nooit af!
    Werk maar hard en kom snel terug,
    H

  8. Verdwaald, ja. Zo erg verdwaald dat ik alweer thuis ben. Ik ben komen roeien. Als je voor je raam gaat staan dan zie je me misschien typen in de tuin. Zal ik zwaaien?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s