Niet mijn vriend Geronimo Stilton

Gisteren zat ik nog zij aan zij naast een muis in een pak te signeren. De muis had net de prijs van de Nederlandse Kinderjury gewonnen en ik besloot dat ik niets onaardigs over hem zou zeggen omdat het anders zou lijken alsof ik jaloers was. Maar jaloezie is wel het laatste waar ik last van heb. Waar ik wel last van heb, is dat ik het heel oneerlijk vind dat wij- schrijvertjes – moeten concurreren met een Italiaans productiehuis, vergelijkbaar met een kleine Disney-studio. Geronimo Stilton bestaat namelijk niet. Dagelijks zit er een zaal vol Italiaanse schrijvers anoniem boeken te schrijven onder de naam Geronimo. Een ‘geoliede marketingmachine’ (zo heet dat) stopt in 32 landen werkstudenten in muizenpakken om die her en der te laten optreden.

De werkstudent die gisteren op het podium in Carré zijn prijs in ontvangst nam, nam niet eens de moeite om de oorkonde die erbij hoorde mee te nemen. Die slingerde gewoon nog op het podium. Toen een van de senaatsleden later die middag voor de signeertafel stond om voor een klasgenootje een handtekening te vragen, antwoordde de muis bij monde van de muizenvrouw die ernaast stond: ‘nee, nu houden we op, anders zijn we morgenochtend nog bezig.’ Terwijl om de hoek alle schrijvers vrolijk lachend handtekeningen zetten, tot het allerlaatste kind weg was.

Als enige schrijver zat ik naast Geronimo en kon ik van dichtbij zien hoe zielloos hij daar zat in zijn veel te warme pak. Een uur ervoor had hij nog op het podium gestaan naast Francine Oomen, de andere winnaar. Ik had op dat moment erg met haar te doen. Net zoals ik te doen had met Jacques Vriens, die direct mijn hart won omdat hij zo aardig was. Of Hans Hagen, die ook een en al vriendelijkheid is. Of Niki Smit, die behalve aardig ook grappig is, of Mirjam Oldenhave, ook al zo vriendelijk. Harmen van Straaten, Paul van Loon, Tosca Menten, alle schrijvers tijdens de dag van de Kinderjury had ik die prijs zo veel meer gegund. Verliezen van een muis in een pak is net zo leuk als verliezen van een auto met zes-cilinder-motor als je aan te-land-ter-zee en in de lucht meedoet. Of verliezen van het Nederlands elftal als je een potje tafelvoetbal speelt. Nou ja, zo kan ik nog wel honderd flauwe vergelijkingen maken.

Wie nu denkt dat ik een hekel heb aan Geronimo Stilton-boeken heeft het mis. Hoewel ik ze eerst een jaar lang in mijn huis verboden heb, heb ik ook gezien dat ze mijn negenjarige zoon aan het lezen hebben gekregen. Ik ben ervan overtuigd dat die gekke muis hordes jongens van zeven en ouder aan het lezen krijgt. Misschien zelfs wel voor altijd. Daarvoor applaus. Maar ik blijf het oneerlijk vinden dat een anoniem schrijverscollectief meedingt naar een prijs die wat mij betreft bij Paul van Loon, Hans Hagen of Jacques Vriens hoort.

(De mevrouw achter de muis, die mij beloofde een Gernonimoboek op te sturen, gaat dat vast niet meer doen als ze dit leest. )

9 Reacties op “Niet mijn vriend Geronimo Stilton

  1. Ach. Wat goed opgeschreven. En groot gelijk.

  2. Hear, hear! Ik ben het roerend met je eens en dat mag best gezegd worden(zie mijn laatste blogpost op mijn site). Ik zou mezelf ook nooit laatdunkend uitlaten over collega-schrijvers (integendeel; het zijn over het algemeen erg aardige mensen en iedereen die me kent weet ook dat ik helemaal niet jaloers ben), maar Geronimo(TM) bestaat niet eens. En dan heb je het nog niet eens gehad over de enorme stortvloed aan boeken die vrijwel maandelijks verschijnt (samen met alle spin-offs), waar geen enkele echte schrijver tegenop kan. En nu zijn ze klassiekers (Schateiland, De drie musketiers etc) aan het overschrijven met onze vriend Geronimo in de hoofdrol. Nog meer kassa!
    Het moet een beetje een genante vertoning zijn geweest daar in Carré, als ik de berichten lees… Hoe was zijn dankspeech?

  3. Elke maand een boek…. misschien doen WIJ wat verkeerd…. zucht.

    • Als we geld bij elkaar leggen, kunnen we misschien een collectief van 30 studenten in een goedkoop pand zetten, die voortaan onze boeken schrijven.
      Dan moet dat wel lukken; elke maand een boek. Om tijd en moeite te besparen kunnen ze al bestaande boeken bewerken: “IzyyLove op Taka-Tuka land”, “Rowan de piraat en de Gevangene van Azkaban”, “IzzyLove en de chocoladefabriek” en “De Raadseljagers in de Griezelbus”.

  4. Ja, en dan een maand later: Rowan de piraat van de petteflat, Rowan de piraat alleen op de wereld en Rowan de piraat ontmoet Nijntje. En natuurlijk: IzzyJip en IzzyJanneke en uiteraard Izzykapje, Izzypoester en Izzyroosje – sprookjesboek.
    Huur jij vast een studio?

  5. Mijn dochter is een boekenwurm en leest alles wat los en vast zit. Dus ook Stilton. Tot ze een keertje in het gips lag en een half uur lang had staan aanschuiven op de Antwerpse boekenbeurs voor een handtekening op haar gips. Die muis snauwde haar gewoon af: “Als we daar ook al mee moeten beginnen! Je moet een boek kopen en met het kassaticket in de rij gaan staan. Mijn (toen zevenjarige) dochter heeft sindsdien een hartgrondige hekel aan die muis en zijn boeken. Alle leuke stickers van Geronimo die de laatste tijd overal bijzitten plakt ze op tekenpapier om er dan een bende moordlustige katten omheen te tekenen. De meest verschrikkelijke dingen gebeuren er met dat immer lachende ongedierte.
    Dat die studio maar eens gauw werkt maakt van het laatste deel: “Geronimo in de muizenval” of “Stilton en het rattenvergif”. Zijn we van heel dat nepgedoe af.
    Proficiat aan alle auteurs in Carré!

  6. Dan moet je maar voor troost een van mijn boeken aan je dochter geven:)

  7. Volkomen begrijpelijke frustraties. Maarja, wat al gezegd is: het krijgt kinderen aan het lezen, en hopelijk gaan ze dan ook andere boeken lezen.
    Maar de kinderen die sowieso al veel lezen, die hebben volgens mij toch niet zo’n behoefte aan een Stilton boek.
    Ik werk voor een bibliotheek, en ik organiseer projecten op basisscholen. Voor het laatste boekenproject had ik twee Stilton boeken meegenomen, en die waren niet eens het populairst (uitzondering, maar toch). Dus toch 26 kinderen die een keer een ander boek lezen, van een ‘echte schrijver’. En hopelijk hoeven ze dan geen Stilton meer.

  8. Ik mag die Geronimo niet. ik kan ook wel een boek over een muis schrijven als ik 50 anderen heb die me daarbij helpen. Jij doet het tenminste zelf. Of heb jij ook ergens 50 Italianen in je huis verstopt😀 ?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s