Toen de kat dood ging

Daar stonden we, mijn moeder, de man van mijn moeder en ik. Onder de kersenboom en voor ons een gat van negen meter diep. De man van mijn moeder had een kuil gegraven voor de kat. De kat ging namelijk dood. Op de bodem van de negen meter diepe kuil zagen we de botten liggen van de honden en konijnen die we er jaren eerder hadden begraven. Vooral de honden waren me aan het hart gegaan, hoewel ik ook om de konijnen heel veel tranen heb gehuild. Wat overbleef waren drie katten: Ansje, Pansje en Kevertje. Namen die ik niet verzonnen heb overigens. Pansje en Kevertje waren al lang geleden naar de eeuwige jachtvelden vertrokken. Nu was het de beurt aan Ansje. De man van mijn moeder huilde tranen aan het graf. Het was de eerste keer dat hij aan de negen meter diepe kuil in onze achtertuin stond. Hij herkende de botten die daar lagen niet als  Pansje en Kevertje. Voorzichtig had hij het broze lichaam van de kat in een zelf geborduurd dekentje gewikkeld. Hij zong een zelfverzonnen requim en gooide haar daarna met een sierlijke boog in de negen meter diepe kuil. Tot na middernacht was hij bezig om het gat met zand dicht te gooien. Binnen zaten mijn moeder en ik. We bekeken foto’s van Ansje en Pansje en Kevertje. Mijn moeder vroeg of ik een afscheidsrede op mijn blog wilde schrijven. Het liefst een zonder ironie. Ik deed ontzettend mijn best maar op de een of andere manier wilde het maar niet lukken. Het is niet dat ik niet verdrietig ben. Mijn tranen komen gewoon altijd met vertraging.

10 Reacties op “Toen de kat dood ging

  1. Wie heeft de namen dan wel verzonnen? Ik vind ze wel origineel hoor😀

  2. Mijn moeder heeft ze verzonnen… Pansje is een leuke naam he?

  3. de man van mijn moeder

    Mooi hè dat dekentje voor Ansje. Paste goed bij haar vacht vond ik. Het viel me wel op dat je snel binnen aan de port ging toen ik het requim zong…

  4. Niets ten nadele van je zangkwaliteiten, maar volgens mij leefde Ansje nog vlak voor jij begon te zingen… Maar complimenten voor het dekentje. Dat je niet kon zingen wist ik, maar dat je wel kon borduren wist ik niet!

  5. de man van mijn moeder

    Ik was het quilten zat, had geen plek meer om die op te hangen, alleen in de woonkamer was nog ruimte, maar de olieverf was nog nat.

    Toch een geluk dat je snel naar binnen bent gegaan toen ik ging zingen…

  6. Ja, anders had ik nu ook in dat tuingraf gelegen:) Ik ben trouwens binnenkort jarig, dat weet je he?

  7. de man van mijn moeder

    Jaah.. Dat weet ik, ik ben al een verjaardagslied aan het componeren om dan te zingen.

    De begintekst heb ik al:

    “Oh wat zijn wij heden blij, Ansje is niet meer van mij”

    Hoeveel dagen heb ik nog voor de rest?

  8. Nog 8! Begeleid je jezelf op de piano?
    (Een kransje voor Ansje)

  9. de man van mijn moeder

    Nee, daar is Coffer nu voor aan het oefenen.
    De piano is daar speciaal voor gestemd…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s