Gouden griffel 2010

Het was stil op de kade, en ook een beetje koud. Nee, het was heel erg koud. Het waaide van alle kanten. Binnen waren de schrijvertjes aan het dansen. Buiten stond een man alleen te roken. Om de paar tellen moest hij zijn sigaret opnieuw aansteken. Zo hard waaide het. Hij had een klein plastic doosje bij zich met daarin een gouden griffel. Die hield hij stevig onder zijn kin geklemd terwijl hij met een hand zijn jas over zijn sigaret en aansteker vasthield. Ik herkende de man omdat ik hem net op het podium had zien staan. Hij heette Daan Remmerts de Vries, ook al stond er Philip Hopman op zijn naambordje. Het waaide nog steeds hard en de man hield het doosje met de griffel nu tussen zijn knieën geklemd terwijl hij met twee handen zijn revers over zijn sigaret trok. Hij vierde dat hij net de grootste boekenprijs in kinderboekenland had gewonnen. En terecht want zijn boek – voordat jij er was – was prachtig. Ik vroeg of ik de griffel even mocht vasthouden. Ik beloofde dat ik er niet mee zou wegrennen, zoals ik eerder met de zilveren griffel had gedaan. De man stak de sigaret achter zijn oor en gaf me het doosje met de griffel. Ik pakte het voorzichtig aan. Beloofde dat ik het niet zou laten vallen. Hielp hem met het aansteken van zijn sigaret. Rende toen heel hard weg.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s