Afwezigheidsassistente

Afgelopen zomer had ik twee maanden vrij genomen om aan mijn nieuwe boek te werken. Omdat de meeste mensen niet begrijpen dat je niet aan een Turks  of Grieks strand hoeft te liggen om vakantie te hebben, vertelde ik dat ik weg was. Waar dat ‘weg’ precies was, liet ik in het midden. Ik was in ieder geval niet bereikbaar. Alleen zo kon ik mijn nieuwe boek schrijven. Het was een prachtzomer. Ik was er wel en ik was er ook weer niet. Mensen die mij toch mailden, kregen een vriendelijk bericht van mijn afwezigheidsassistente. Ik zou pas eind augustus terug zijn. Een vriendin, die niet geloofde dat ik weg was, schreef me toch. Ook haar afwezigheidsassistente stond aan. Elkaar schrijven voelde als twee spijbelende kinderen. Het leven was opeens kinderlijk eenvoudig. Vandaag stuurde ik een mail naar een bevriende journaliste. Ik had een prangende vraag. Ik kreeg per ommegaande bericht. Haar afwezigheidsassistente meldde dat ze pas vanavond mijn mail kon beantwoorden. Al wist ik zeker dat ze gewoon op de bank lag en alle afleveringen van de Bold and the Beautiful uit 1987 aan het kijken was. Mijn respect voor de afwezigheidsassistentes groeide. Ze waren niet alleen in de zomer inzetbaar, maar ook op een herfstige dag in november, wanneer je maar wilde. Snel paste ik de instellingen van mijn computer aan. Wie mij nu mailt, krijgt een vriendelijk briefje waarin staat dat ik een tijdje niet meer besta. Pas op 34 november ben ik weer terug.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s