Schrijvershuisje in het groen

Ik ben weer in mijn schrijvershuisje in het groen. In het schrijvershuisje word ik door (bijna) niets afgeleid. Ik kan er ook niet weg, want als ik wandel verdwaal ik. Als ik fiets, fiets ik in rondjes. Toen ik vandaag een tochtje wilde maken met de auto, die op de oprijlaan van het schrijvershuisje staat, heb ik maar drie uur gezocht naar de sleutel. Uiteindelijk belde ik mijn moeder. ‘Ja, de sleutel,’ sprak zij. ‘Die heb ik verstopt omdat anders inbrekers ‘m kunnen vinden en dan mijn auto kunnen stelen. ‘Ik ben geen inbreker,’ zei ik, ‘ik ben je dochter.’ Mijn moeder lachte. Dat had ze al door. Ze had namelijk mijn stem herkend. ‘Kijk maar even op zolder,’ zei ze. En dus liep ik naar zolder. Onder in de wasmand bleek de sleutel niet te liggen. ‘ Mijn moeder dacht na, ‘in de kast met servies, kijk daar even.’ Ik mopperde dat ik daar net voor had gestaan toen ze me naar zolder stuurde. Ook in de servieskast, onder in het antieken gemberpotje, lag de sleutel niet. ‘Ha,’ zei mijn moeder, ‘nu wordt het me helder.’ Ik liep vast naar de gang. De sleutel lag in de kelder. Na een tocht van een half uur langs alle dubbele bodems van geheime kastjes, meest linker laatjes van secretaires en het doorzoeken van zeven kisten gereedschap in de garage, hoorde ik mijn moeder grinniken. ‘Ik heb ‘m,’ riep ze blij. ‘De sleutel?’ vroeg ik. ‘Ja,’ zei ze, ‘hij ligt hier gewoon op tafel.’ Ik vond dat ze ‘m razend goed verstopt had. Je moest als inbreker van goede huize komen, eerst inbreken, dan even naar het buitenhuis bij Parijs rijden, terug, en dan de auto stelen. En daarom is dit zo’n goed schrijvershuisje. Je kunt er niet weg. Ook niet als je dat heel graag wilt.

2 Reacties op “Schrijvershuisje in het groen

  1. Het lijkt me heerlijk zo’n huisje…geniet ervan!

  2. Ik herken dit. En dan heb je het alleen nog over bInnen!
    Jammer voor je, want vooral in de herfst is het daar zo leuk buiten (wel lastiger trouwens), met al die huizen met lichtjes en dikbuikige mannen en dat je die steeds na tien minuten opnieuw tegenkomt, terwijl je denkt alweer helemaal terug naar Amsterdam te zijn gelopen.
    Blijf nog maar even, en vergeet die auto.
    H

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s