Ik ben verhalenverteller

Interview Manon Sikkel

Izzylove – voor wie doe jij een moord?

Geplaatst op dinsdag, 28 februari 2012. Categorie: KinderboekenParoolRecensie

Manon Sikkel (1965) schreef meer dan dertig boeken, de laatste jaren ook voor kinderen. Deze week verschijnt het vijfde deel in haar IzzyLove-serie. De boeken zijn vergeleken met het werk van Carry Slee en Francine Oomen, er werden ruim 70.000 exemplaren van verkocht.
Meer dan dertig boeken op jouw leeftijd – het schrijven moet je gemakkelijk afgaan.
“Schrijven is voor mij als praten, ik schrijf makkelijk en veel. Het is jammer dat ik niet zo vlug kan typen als ik denk. M’n nieuwe boek IzzyLove – voor wie doe jij een moord? verzon ik in twintig minuten, maar het kostte me acht maanden om het op te schrijven. Al tijdens m’n studie psychologie freelancete ik voor Het Parool en verschenen m’n eerste boeken. Sindsdien heb ik naast m’n journalistieke werk en redactieklussen twee à drie boeken per jaar geschreven. Over slaapstoornissen, jongleren, psychologie, koken – mijn probleem is dat ik alles leuk vind en overal over kan schrijven. Het afgelopen half jaar had ik het gevoel dat ik niks deed. Tot ik me realiseerde dat ik in die periode twee boeken had geschreven: het nieuwe deel in de IzzyLove-serie en het vervolg op mijn bestseller Ik mis alleen de Hema over Nederlanders in het buitenland: Ik mis nog steeds de Hema.”

Vier jaar geleden verscheen je eerste kinderboek 
IzzyLove – is liefde besmettelijk? dat werd bekroond met de Hotze de Roosprijs en de Debuutprijs van de Jonge Jury. Vanwaar de overstap naar boeken voor kinderen?
“Ik kwam op het idee toen mijn dochter elf was. Ze is een enorm leeskind en was op het punt beland dat ze de overstap maakte van lieve kinderboeken naar jeugdboeken met grote-mensenproblemen. Ineens ging het over vaders aan de drank, ouders met geldproblemen, tieners met anorexia. Voor mijn gevoel was die stap te groot. Ik miste boeken, waarin de volwassen wereld liefdevol en gelukkig is en de problemen niet heftiger zijn dan die van de kinderen zelf: een eerste verliefdheid, ruzie met je beste vriendin.”

In je nieuwe boek krijgen je hoofdpersoon en haar vriendje te maken met een lijk en lossen ze een moordzaak op. Niet echt problemen uit de kinderwereld.
“Daar heb ik aanvankelijk ook wel mee geworsteld. Tot ik moest denken aan Q&Q, de tv-detectiveserie uit mijn jeugd, waarin een vermoorde man voorkomt. Zo’n lijk is zo’n groot ding dat het eigenlijk een abstractie wordt. Voor kinderen staat het verder van hen af dan ouders die in scheiding liggen. Toen vond ik dat het in mijn verhaal ook moest kunnen.”

In jouw boek wordt het inderdaad niet echt grimmig of sinister.
“Veel kinderboeken hebben iets negatiefs; er wordt ruzieachtig in gepraat en veel gemopperd. Ik wil positieve boeken schrijven met veel humor erin. Wat me eigenlijk voor ogen stond toen ik de serie begon, was een psychologieboek voor kinderen, waarin ik zou uitleggen hoe mensen in elkaar zitten. Hoe je je grenzen bewaakt, een ruzie oplost of omgaat met verliefdheid. Maar ik realiseerde me dat geen kind zo’n boek zou kopen. Als ik mijn publiek wilde bereiken, moest ik er een lekker leesbaar verhaal omheen wikkelen, er een pageturner van maken – daar houden kinderen van. Die willen zich kunnen identificeren met de hoofdpersoon. Zo ontstond IzzyLove.”

Waarna je het boek schreef en een uitgever zocht.
“Nee, dat liep iets anders. Ik had inmiddels genoeg boeken geschreven om niet meer per se heel blij te worden van mijn naam op een kaftje. Ik wilde gelezen worden. Ik mis alleen de Hema was een bestseller geworden en ik dacht: ik vind schrijven leuk, ik kan het, waarom zou ik er niet goed aan verdienen. Met mijn kinderboekenserie wilde ik veel kinderen bereiken én ik wilde ervan kunnen leven. Dat lukt alleen met een uitgever die commercieel kan denken. Thille Dop had gewerkt met Carry Slee en Francine Oomen, auteurs die bij kinderen razend populair zijn. Ik heb haar een mail gestuurd en haar mijn idee voorgelegd. Haar reactie was: leuk, ga maar doen. Toen werd ik wel even heel zenuwachtig want ik had nog nooit een kinderboek geschreven.”

Maar het lukte.
“Ja, het lukte. Het eerste deel beleefde in no time een tweede en derde druk. Inmiddels ontvang ik van kinderen honderd mails per dag, vaak over hun eigen problemen. Het liefst zou ik ze allemaal persoonlijk beantwoorden, dat is de psycholoog in mij, maar dat lukt me helaas niet meer.”

Heb je voorbeelden die je inspireren?

“Ik houd van Angelsaksische literatuur, schrijvers die een verhaal kunnen vertellen, dat leest als een trein. Zo wil ik ook schrijven; dat ook kinderen die niet van lezen houden of er moeite mee hebben door m’n verhalen gegrepen worden. Ik ben een groot fan van Roald Dahl, er is geen schrijver die maar enigszins in zijn buurt komt. Zelf groeide ik op met Astrid Lindgren. Mijn Pippi-liefde is nooit overgegaan, hoewel ik als volwassen psycholoog nu wel anders tegen haar aankijk: in feite is ze een verwaarloosd meisje met haar dode moeder en die twee mannen die altijd maar achter haar aan zitten. ADHD ook, een geval voor jeugdzorg.
Wat de huidige generatie betreft ben ik een bewonderaar van de Young adult-auteurs John Green en Jenny Valentine.”

Green en Valentine worden geprezen om hun stijl. In jouw eigen verhalen draait het niet om de mooie zinnen. Is stijl voor jou ondergeschikt?

“Ik ben geen stilist, ik ben een verhalenverteller. Als ik zou willen zou ik veel gelaagdere verhalen kunnen schrijven, maar ik heb ervoor gekozen kinderen liefde voor lezen bij te brengen. Alle kinderen. Zodra je mooie zinnen gaat schrijven, raak je een deel van je publiek kwijt. Ik ben er niet op uit een Griffel te winnen. De uitdaging is voor zo’n groot mogelijke groep jongens en meisjes herkenbaar over hun leefwereld te schrijven. Ik wil leeshonger creëren. Dat betekent niet dat ik de boeken schrijf waarvoor ik zelf de meeste bewondering heb, maar wel die ik als kind had willen lezen.”

Manon Sikkel, IzzyLove – voor wie doe jij een moord?
Moon, € 14,95, 10+

interview: Joukje Akveld
About these ads

Een Reactie op “Ik ben verhalenverteller

  1. Ha die lieve Manon,
    Wat een leuk artikel in Het Parool! Stoer! :-) Ik snel naar de winkel voor de nieuwe Izzylove!
    veel liefs, Oda

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s