Ik ben blind

Omdat ik toch niets beters te doen had liet ik mijn ogen opmeten bij de opticien. De opticien was een man met een grijze baard en niet zo veel tanden. Ik kon hem moeilijk verstaan. Maar ik kon hem wel goed zien. Hij nam me mee naar een donker kamertje en hield een apparaat voor mijn ogen waarna hij er een uur en zes kwartier over deed om mijn ogen te testen. Ik had zowel plus als min, vertelde hij me. Dat betekende dat ik niet dichtbij kon zien en ook niet in de verte. Ik knikte en stootte mijn voorhoofd aan het ijzeren apparaat voor mijn gezicht. De opticien haalde een grappig zwart brilletje met ijzeren uitsteeksels tevoorschijn en zette dat op mijn neus. De wereld werd ineens heel scherp. Ik moest in de winkel gaan staan en naar de overkant van de straat kijken. ‘Wat ziet u?’ Vroeg de man. ‘De Hema,’ antwoordde ik, al wist ik dat ook wel uit mijn hoofd. ‘Ikkom zo terug,’ zei hij, en liet me achter in de winkel. Daar stond ik, als malle Henkie in een Pearle winkel. Af en toe kwamen er mensen binnen die verschrikt naar me keken. De gekke bril met zilveren uitsteeksels zag eruit alsof ik blind was. Kinderen keken nog banger dan hun ouders. ‘Pearle, Pearle, Pearle’, wilde ik zingen, maar dat deed ik niet. De opticien kwam terug met nieuwe glazen en schoof die in mijn gekke bril. Hij hield een stuk karton voor me met letters en cijfers. En ja, ik kon het lezen. Een beetje bedremmeld stond ik even later buiten. Bijna blind dus, zowel dichtbij als in de verte. Ik stak zonder te kijken de straat over en wandelde de Hema in. Daar kocht ik negen leesbrillen van de hoogste sterkte. Die zou ik overal in huis neerleggen zodat ik ze ook zou kunnen vinden als ik mijn bril niet op had, die verafbril die ik nodig heb om mijn dichtbijbril te kunnen vinden. Nu nog een hond en een stok en ik kan u weer zien.

10CC

2 Reacties op “Ik ben blind

  1. Een goed vergrootglas en een verrekijker helpen ook en zijn veel makkelijker te vinden als je ze nodig hebt.
    Bij het lezen van jouw verhaal valt het me nog mee dat de oude baas niet vertelde dat je ook een nieuw kunstgebit en gehoorapparaat nodig hebt.
    Tja, we willen allemaal jong blijven en toch komt de ouderdom met de gebreken.
    Vrolijke jongensgroet van een al ouder wordende man.

  2. Ja! Weer een echt ManonSikkelstukje. Fijn, hoor. Ben je dan terug van al je zomerschrijversplekken? En was het girafje er nog, in het groen?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s