Ik zwaai dag…

Afbeelding

‘Wanneer schrijft u?’ Dat vragen kinderen wanneer ik voor de klas sta. Ik lieg altijd en zeg dat ik schrijf als mijn kinderen op school zitten. Ik lieg omdat ze het niet begrijpen wanneer ik zeg dat ik zodra zij in bed liggen ik nog door ga met schrijven, gewoon tot een uur ’s nachts. En dat er ook nauwelijks dagen zijn waarop ik niet werk. Ik ben er heel wat vrienden door kwijtgeraakt, maar om drie boeken per jaar te schrijven, kan ik niet anders dan hard werken en mijn vrienden verwaarlozen. Voor Margriet schreef ik dit jaar een verhaal met de titel: ‘waarom ik meer aan mijn werk denk dan aan mijn kind’. Toen ik het mijn dochter liet lezen, keek ze verontwaardigd op en zei: ‘maar zo erg verwaarloos je ons niet!’ Het was lief dat ze dat zei en ik doe ook echt mijn best om de liefsten om me heen het idee te geven dat ik er altijd voor hen ben. Tussen negen uur ’s avonds en een uur ’s nachts bijvoorbeeld kunnen ze me altijd bellen.

Eind juni houden de scholen op en klap ik mijn laptop dicht. Dat doe ik al zo lang als mijn kinderen op school zitten. Twee maanden lang neem ik geen telefoon op, beantwoord geen mail en kijk ik niet een keer op Facebook. De leukste opdrachten krijg ik juist dan aangeboden. Een persreis naar de Maladiven, een hoofdartikel over kinderboeken, de herdruk van een kookboek dat ik al klaar heb liggen, ik zeg overal nee tegen. Sterker, ik zeg helemaal niets. Mijn computer en telefoon staan uit en ik ga twee maanden met mijn kinderen in de tuin zitten, naar Italië, Vlieland of naar ons buitenhuis in de Achterhoek. Mijn collega’s bij Psychologie Magazine hadden de grootste moeite om hun jaloezie te verbergen, maar lief als ze altijd zijn wensten ze me toch elk jaar weer een fijne vakantie twee maanden, toe maar, zag ik ze denken).

Hoe hard ik ook werk, al die boeken en projecten die zo belangrijk leken zal ik vergeten. En al die mensen die van alles van me wilden ook. Maar wat ik nooit vergeet is de dag dat ik met mijn dochter en haar vrienden naar het buitenhuis rijd, ze zie stralen en zie hoe ze niet eens doorhebben dat ik ook nog in de auto zit. Het maakt me niet uit of de zon schijnt of dat de regen de hele zomer met bakken uit de lucht komt vallen. Dit is het leven en mooier dan dit wordt het niet, dus geniet ik er van, twee maanden lang. Ik zwaai dag.

10cc

2 Reacties op “Ik zwaai dag…

  1. Veel plezier!
    Bijna vakantiegroet,

  2. heb het goed.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s