Tagarchief: Manon Sikkel

Ik mis nog steeds de HEMA

Het staat in de aanbiedingsfolder van Bert Bakker, dus het is echt waar. In januari in de winkel: Ik mis nog steeds de HEMA. Nog even wat mensen interviewen…

Advertenties

Kinderboekenschrijvers bezield door de duivel

Op 18 januari schreef kinderboekenschrijfster Anna van Praag een opiniestuk in de Volkskrant. Daarin verwees ze naar  Stichting Bijbel en Onderwijs die schreef over het kwaad in de Nederlandse jeugdliteratuur. Nu schrijft Anna, net als ik, ook schoolboeken voor het basisonderwijs. Dat doen we al lang en met veel plezier. En net als ik, kreeg ook Anna de lijst onder ogen met gevoelige onderwerpen die educatieve uitgeverijen hanteren. Een lijst die bepaalt dat er in schoolboeken wel vaders en moeders zijn, maar niet twee vaders of twee moeders. Zoals er ook geen kermis, disco of carnaval in de boeken voorkomt. De juf raadpleegt nooit haar horoscoop, de evolutieleer wordt niet genoemd. De eerste keer dat ik van die lijst hoorde kon ik er alleen maar grappen over maken. Dat kwam vooral door de schrik. Gelukkig kende de lijst ook moderne visies. Zokon moeder wel eens een lamp ophangen en vader ook wel de baby in bad doen. Graag zelfs. We leven niet meer in de Jip-en-Janneke-tijd. Maar hoe langer ik over die voorschriften nadacht, hoe bozer ik werd. Maar niet boos genoeg, want het kwam nooit in me op om er over te schrijven. Terwijl ik daar als journalist en blogger toch alle mogelijkheden toe heb. Anna van Praag heeft dat gelukkig wel gedaan en haar verhaal in de Volkskrant heeft een stroom reacties opgeleverd. De aanleiding was echter niet deze lijst met gekkigheid, maar de oproep van Bijbel en Onderwijs. Daar roepen ze iedereen op om kinderboeken die fantasie gebruiken om kinderen naar de duisternis te trekken te verbieden. Bijbel en Onderwijs noemt een hele reeks satanische boeken. Boeken die uit de bibliotheken gehaald moeten worden, uit boekhandels en uit scholen. De stichting gaat zelfs zo ver dat ze het geweldige boek De Zuurtjes van Jaap Robben en Benjamin Leroy willen boycotten tijdens de Nederlandse kinderjury. Mijn eigen boek – is vriendschap 4ever? Door IzzyLove – werd al lang geleden door de protestant-christelijke scholen geweerd. Het boek gaat namelijk over voodoo. En voodoo is gevaarlijk. Dus ik snap het wel. Wie een satanisch boek schrijft, snijdt zichzelf in de vingers. Ik voelde me tot nu toe een beetje zielig met mijn verboden voodoo-boek, maar ik ben nu in goed gezelschap van Jaap Robben, Paul van Loon, Anna van Praag en Tjibbe Veldkamp. Fantastische schrijvers, allemaal. Satanisch, maar dat vind ik juist leuk. Voor de verkoopcijfers is het trouwes helemaal niet erg om in de ban gedaan te worden. Wat nog beter zou zijn voor de verkoop is als Bijbel en Onderwijs zou overgaan tot boekverbranding. Gooi alle verderfelijke kinderboeken op een grote berg en steek de fik erin.

Ik graag sluit graag af met een passage uit Bijbel en Onderwijs. Zij kunnen het namelijk veel mooier verwoorden dan ik.

“Het is een satanisch boek. Dit boek is een duidelijk voorbeeld van het gevaar van fantasie. Dit boek zet aan tot grafschennis en wangedrag. Door middel van het gebruik van fantasie proberen de makers van dit boek kinderen naar de duisternis te trekken.
En zoals ik al in de inleiding schetste, is het niet enkel dit boek, het is een tendens. Ook in het boek ‘Niets’ van Janne Teller graven de hoofdpersonen een overleden broertje op n.a.v. een weddenschap. Alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Verder noem ik boeken als ‘Nooit meer lief’ van Anna van Praag of ‘Tiffany Dop’ van Tjibbe Veldkamp. In de laatste twee boeken wordt de slechtheid van de personen als heel gewoon beschreven. (…)  Ook het eerder genoemde ‘De zuurtjes’ wordt door het CPNB als kerntitel in de kinderboekenweek aanbevolen en voor de Kinderjury op de tiplijst.
Om te voorkomen dat onze kinderen ongevraagd geconfronteerd worden met deze boeken, trek ik nu aan de bel.  Het is van groot belang om niet alleen als opvoeder gewaarschuwd te zijn. Ook docenten en voorgangers moeten op de hoogte zijn van dit kwaad. We zijn nog op tijd. Als voorganger kunt u hier wellicht aandacht aan schenken in uw dienst of in uw berichtgeving.
Mocht u als docent met uw klas of school bijvoorbeeld meedoen aan de Kinderjury, dan kunt u uw leerlingen afraden op dit boek te stemmen.”

[Te beluisteren op radio 1]

Hoe word ik een koppelaar (in 330 eenvoudige stapjes)

Eind maart ligt ie in de boekwinkel, mijn nieuwe IzzyLove-boek:

Hoe word ik een koppelaar (in 330 eenvoudige stapjes) door IzzyLove.


Kinderboekenbal

Totaal uitgeput waren we, vier schrijvertjes op een rij. De hele avond hadden we gesigneerd tijdens het kinderboekenbal. Honderden, nee duizenden kinderen waren langs onze tafel gelopen. Ze hadden elkaar opzij geduwd om als eerste een handtekening te krijgen van Reggie Naus, Fiona Rempt, Jan Paul Schutten of van mij. Jan Paul won twee jaar geleden de gouden griffel. HIj had hem speciaal meegenomen om ermee te signeren. Ik had de vulpen bij me die ik kreeg toen ik de debuutprijs van de Jonge Jury won. Kwamen al die pennen en griffels eindelijk eens van pas. Pas om middernacht kwam de nieuwe baas van dehet CPNB om de kinderen weg te jagen. Met waterkanonnen, honden en traangas werden ze naar buiten gedreven. Het was zielig om te zien, maar het was de enige manier om van ze af te komen. Na middernacht dansten we nog, vier uitgeputte schrijvertjes. En dan moest de kinderboekenweek nog beginnen.

Carry

Deze foto werd twee jaar geleden gemaakt op de Tinadag. Mijn eerste IzzyLove-boek was net uit en geen hond wist wie ik was, laat staan dat negenduizend meisjes dat wisten. Gisteren dacht ik daar met enige weemoed aan terug. Mijn uitgever (Moon) had namelijk besloten om zevenduizend IzzyLove-boekjes weg te geven op de Tinadag. Ook ik vond dat een heel goed plan, tot Thille Dop, mijn uitgeefster, me vriendelijk lachend een pen in de hand duwde. ‘Als jij even negen uur gaat signeren, dan haal ik koffie,’ zei ze. Daarna zag ik zevenduizend meisjes die ik allemaal naar hun naam vroeg. Die zette ik dan zonder spelfout voor in het boek, krabbelde er nog een soort handtekening onder en lachte vriendelijk. Pas na een uur begonnen de meisjes een beetje op elkaar te lijken. Hadden ze allemaal lang blond haar of kwam dat door de sterke koffie die ik bleef drinken? En hadden ze allemaal een strakke spijkerbroek aan en droegen ze zwarte oorwarmers of was ik gek aan het worden? Sommige meisjes hadden ook prullenbakjes omgekeerd op hun hoofd! Anderen droegen pakketten met Fancy’s onder hun arm of hadden tassen met O.B over hun schouders hangen. Bij navraag bleken ze ook allemaal hetzelfde te heten. Bente, met of zonder H, Noa, met of zonder H of Lisa met een S of een Z. Soms knipperde ik even met mijn ogen en wist ik zeker dat hetzelfde meisje elk half uur weer voor me stond. Een paar keer vroeg ik het zelfs, maar van binnen bleken ze toch allemaal anders. Na de zevenduizendste handtekening mocht ik naar huis. Ik leek wel Carry Slee.

IzzyLove genomineerd door de Kinderjury

Een paar maanden geleden schreef ik op dit blog dat ik de prijs van de Kinderjury had gewonnen. Ik zei natuurlijk maar wat. Ik zeg meestal maar wat op dit blog. Vandaag hoorde ik dat ik een van de vijf genomineerden ben. Althans… ook nu zeg ik maar wat, want eigenlijk weet ik het al een week. Van het CPNB mocht ik alleen niets zeggen. Daarom heb ik de afgelopen week elke dag champagne gedronken op de uitgeverij. Daar wist iedereen dat mijn boek – Is vriendschap 4ever? door IzzyLove – genomineerd was en omdat we niet met de buitenwereld mochten praten, deden we het maar met elkaar. Ondertussen bedachten we plannen voor hoe we de Senaat konden omkopen. De Senaat bestaat uit twaalf kinderen in de leeftijd negen tot twaalf jaar. Als je die allemaal een briefje van vijfentwintig euro in de hand stopt, zijn ze vast bereid om IzzyLove te laten winnen.

Gelukkig mag ik vandaag eindelijk bekend maken dat ik genomineerd ben. Hierbij roep ik de twaalf jonge senatoren op om op mijn boek te stemmen. Ik beloof dat ik in ruil daarvoor al jullie namen zal laten figureren in mijn volgende boek, dat ik jullie gewicht uitbetaal in gouden munten, dat ik voor elk van jullie een schoonmaker huur die een keer per week jullie kamers zal opruimen – tien jaar lang, dat ik spijbelbriefjes voor school zal schrijven, jullie huiswerk zal maken, ik jullie meeneem op reisjes naar New York, de Ardennen en Parijs, dat ik een zwembad in jullie tuin zal graven en dat ik jullie allemaal uitnodig om bij mij thuis te komen eten.

En besluiten jullie toch een van de andere genomineerden te laten winnen, dan geldt hetzelfde aanbod, maar dan uitgevoerd door Francine Oomen, Jacques Vriens, Tosca Menten of Niki Smit.

Boekenwurm

Kinderboekwinkel de Boekenwurm in Maastricht had de dag na mijn prijsuitreiking zomaar de hele etalage volgeplempt met mijn boeken. Nou ja, niet helemaal ‘zomaar’ , want binnen zat ik te signeren. Het was de afsluiting van mijn Limburgse tournee. Het is leuk om schrijver te zijn al schiet het blogschrijven er wel eens een paar maanden bij in. Maar dat is niet erg. Wie mij wil lezen koopt mijn boeken.